گروه جامع و تخصصی هتل نیوز
دوشنبه، 7 مهر 1399 انگلیسی
لبخند بخشی از یونیفرم ماست
هتل کلاب حساب کاربری من Mon, Sep 28, 2020
مقالات و یادداشت ها

مقالات و یادداشتهای تخصصی کارشناسان و صاحب نظران صنعت هتلداری در این بخش از سایت قابل مشاهده و دانلود میباشد.


بررسی موانع و مشکلات توسعه گردشگری در وضعیت کنونی و راهکارهای پیشنهادی

بررسی موانع و مشکلات توسعه گردشگری در وضعیت کنونی و راهکارهای پیشنهادی

بخش گردشگری در سال‌های آینده چه شکلی به خود خواهد گرفت؟ این سوالی است که متخصصان صنعت گردشگری در پی یافتن پاسخی مناسب برای آن هستند.  اگر چه تحولات اقتصادی و اجتماعی آینده به طور دقیق قابل پیش‌بینی نیستند اما مدیران بزرگترین گروه‌های هتل‌ها و اپراتورهای تور در جهان، صحبت‌ها، نشست‌ها و هم‌اندیشی‌هایی در این باره برگزار کرده‌اند. نتایجی که از بررسی این نشست‌ها به دست آمده، نشان ‌می‌دهند که رفتار تقاضاکنندگان در صنعت گردشگری تغییر کرده است. همین امر باعث شده تا شکل فعالیت‌های گردشگری نیز تکامل پیدا کنند و ادامه فعالیت نهادهای دولتی و خصوصی در این صنعت، منوط به تربیت متخصصان و کارشناسان جدیدی باشد که تاکنون در این صنعت حضور نداشته‌اند. موانع رشد گردشگری در سال‌های اخیر علی‌رغم رشد چشمگیر صنعت گردشگری در سال‌های اخیر و جایگزین شدن آن با اقتصادهای تک محصولی و فاقد زنجیره خلق ارزش، این حوزه با موانع و مشکلاتی مواجه بوده که برنامه‌ها و طرح‌های کشورها و سازمان پ‌های بین‌المللی را دچار تغییرات و دگرگونی‌هایی کرده و در مواقعی نیز منجر به تعویق لایحه‌ها و راهبرد.های توسعه شده است. طبق بررسی‌هایی که توسط سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) صورت گرفته، پنج دست‌انداز اصلی رشد گردشگری در سال ۲۰۱۹ موارد زیر است. ۱ - عدم قطعیت طولانی‌مدت درباره برگزیت ۲ - تنش‌های ژئوپلیتیک ۳ - تنش‌های تجاری ۴ - رکود اقتصاد جهانی ۵ - ورشکستگی شرکت توماس کوک این نوشته تاثیر دو مورد از موانع فوق بر روی کشورها را بررسی خواهد کرد. تنش‌های ژئوپلیتیک موقعیت جغرافیایی یک کشور، تاثیر بسزایی در ساختار بازار گردشگری آن کشور دارد. همچنین یکی از مهم‌ترین عواملی که نظریه‌پردازان توسعه و کارشناسان حوزه توریسم در برنامه‌ریزی‌های خود بدان توجه دارند، موقعیت نسبی یک کشور و محل قرارگیری آن نسبت به مراکز سیاسی - فرهنگی جهان است. طبق گزارش انجمن صنفی راهنمایان گردشگری، وضعیت کشورهای همسایه و موقعیت جغرافیایی ایران، مهم‌ترین مانع در فرآیند جذب گردشگر است. از این رو تنش‌های ژئوپلیتیکی که در منطقه رخ می‌دهند، تاثیر بسزایی بر ساختار، میزان بهره‌وری، روند توسعه کمی و کیفی و در نهایت حجم و نوع فعالیت‌های صنعت گردشگری و هتلداری ایران دارند. ورشکستگی گروه توماس کوک گروه Thomas Cook Group قدیمی‌ترین و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنعت مهمان‌نوازی و گردشگری بریتانیایی بود که در زمینه مدیریت شرکت‌های هواپیمایی و خطوط چارتر، خطوط کشتی‌های گردشی، ارائه خدمات هتلداری، خدمات توریستی و مسافرتی فعالیت می‌کرد. این شرکت در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹ ورشکست شد. گرمای کم‌سابقه تابستان ۲۰۱۸، بی‌ثباتی سیاسی در برخی کشورهای مقصد مانند ترکیه، احتیاط مردم در خرج کردن پول‌های غیر ضروری به خاطر برگزیت بریتانیا از اتحادیه اروپا، خرید بلیط به صورت آنلاین و نه با مراجعه حضوری به دفترهای شرکت، اوج گرفتن شرکت‌های هواپیمایی ارزان‌قیمت، گرفتن وام و خرید چند شرکت مسافرتی دیگر و بدهی بسیار در بازپرداخت، از جمله دلایل ورشکستگی گروه "توماس کوک" بودند. این موضوع خیلی زود به یک فاجعه ملی تبدیل شد و دیدیم که چطور به زیرساخت‌های گردشگری بریتانیا لطمه‌ای اساسی زد. چه اقداماتی در راستای جلوگیری از وقوع مشکلات بیان شده و بهبود وضعیت کنونی موثر خواهند بود؟ ۱ - همکاری پویا و سازنده دستگاه دیپلماسی کشور و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، راهکاری موثر در جهت انعکاس تصویری صلح‌آمیز از کشورمان در عرصه بین‌المللی خواهد بود. این امر با تشکیل هیات‌هایی از مسئولان و متخصصان بین‌الملل‌گرا و کاربلد، میسر خواهد شد. ۲ - ارتقای مزیت‌های نسبی کشور در حوزه گردشگری و تبدیل آنان به مزیت مطلق از طریق تشکیل اتحادیه‌های تجاری و گردشگری، مذاکره با کشورها برای لغو دو طرفه روادید، اعزام دانشجویان مستعد به منظور یادگیری تجربی و نظری مفاهیم و به کارگیری آنان در امور وابسته به اقتصاد گردشگری، سبب چهارچوب‌سازی و حرفه‌ای‌تر شدن فعالیت‌های این حوزه خواهد شد. ۳ - بهبود روند ارائه خدمات و فرآیند توسعه گردشگری، وابسته به پیگیری مداوم و سازنده از شکایات، انتقادات و پیشنهادات گردشگران است. ۴ - دنیا با سرعت در حال تغییر است و ایده‌هایی که تا دیروز نشانه خوش‌فکری مدیران شرکت‌های چندملیتی محسوب می‌شد، امروز دیدگاه‌هایی تاریخ گذشته به حساب می‌آیند که باید از آن‌ها ترسید. مدیران "توماس کوک" همیشه روی روابط تکیه داشتند و خیالشان این بود که به کمک لابی‌گری می‌توانند انحصارشان را در حوزه گردشگری بریتانیایی نگه دارند. هر انحصاری به سرعت باعث از بین رفتن یک کسب و کار می‌شود. زیرا یک جامعه رو به جلو و در حال پیشرفت بر اثر رقابت سالم شکل می‌گیرد. از این رو امکانات تبلیغاتی در یک جامعه مانند بیلبوردها و رسانه‌ها باید به صورت عادلانه بین تمامی کسب و کارها تقسیم شوند. آرش خورمهر - مدیر تولید محتوای انجمن علمی مدیریت و گردشگری دانشگاه تبریز

ایجاد شده: 26/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 26/شهریور/1399
به دنبال مقصّر و گناهکار نیستیم امّا ....

به دنبال مقصّر و گناهکار نیستیم امّا ....

ریاست محترم جمهور، حجت‌الاسلام دکتر حسن روحانی؛ به جستجوی مقصر و گناهکار نیستیم، نمی‌خواهیم نقد کنیم، نمی‌خواهیم دوباره از اوضاع نابسامان صنعت گردشگری و صنعت هتلداری بگوئیم.  آنچنان در یک بحران و فاجعه اقتصادی گرفتار آمده و آمده‌ایم که هر چه گوئیم جز نمک بر زخم پاشیدن نیست. گفتنی‌ها را می‌دانید و به خوبی آگاه هستید امّا چرا هر چه پیش می‌رویم و هر راهکاری ارائه می‌فرمائید نه تنها راهگشای مشکلات این صنعت نیست بلکه متاسفانه گاهی به مشکلات نیز می‌افزاید!!   آقای رئیس جمهور؛ آیا مملکت ملک‌الطوایفی است؟! دستگاه‌های اجرایی فرمانبردار دستورات کدام مرکز، ستاد بحران، شورای کرونا و ... هستند؟!  در استانی و در گوشه‌ای از این مملکت پهناور اعلام می‌کنند که هتل‌ها می‌توانند تا ۳۰ درصد ظرفیت خود میهمان بپذیرند و در استانی دیگر، هتلی تا مرحله پلمپ پیش‌می رود فقط به دلیل آنکه چهار اتاقش مهمان داشته است!!!  با کدام ناظر و نظارتی چنین دستوراتی صادر می شود؟ بر اساس کدام مستندات قابل اطمینانی چنین شیوه‌نامه‌هایی تدوین می‌شود؟ مگر چند هتل در بین این چند هزار واحد، پذیرش مسافر دارند؟ فقط آمار، عدد و رقم است که سلسله‌وار اعلام می‌شود و در مقابل، شک و شبهه ایجاد می‌کند.  مگر هتل دکّان بقّالی است که کرکره‌اش را پائین بکشند؟ آیا تحقیق کرده‌اید چه حجم کالایی در سردخانه‌های هتل‌ها و در انبارهای خشک و تَر در انتظار پایان یافتن تاریخ مصرفشان وجود دارد و باید به زودی به سطل زباله ریخته شود؟ شاید در مواقع حساس بتوان تا حدودی در هزینه‌های سربار صرفه‌جویی کرد امّا آیا هتل‌ها می‌توانند از هزینه‌های جاری جلوگیری کنند؟ مگر تعطیل کردن هتل معنا دارد؟  رعایت مسائل بهداشتی خاصّه در این شرایط، وظیفه اخلاقی و اجتماعی هر مدیر هتل است. چرا اینگونه تبلیغ می‌شود که بعضی از هتل‌ها فلان پروتکل بهداشتی را رعایت نمی‌کنند و جان خود و میهمانشان را به خطر می‌اندازند؟ سفر و گردش ممنوع است امّا مسافری که به هر دلیل وارد شهر می‌شود چه باید بکند؟ زحمات وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و ادارات کل در سراسر استان‌ها و کوشش‌های نیروی انتظامی و تلاش‌های قوه قضائیه جهت پلمپ واحدهای غیرقانونی را پاس می‌داریم امّا هر مسافری گردشگر نیست و باید برای اینگونه میهمانان نیز اندیشه‌ای مناسب داشت‌. تمامی تورها کنسل می‌شود، همایش‌ها، سمینارها و هر نوع مراسم و گردهمایی تعطیل می شود ، رزروهای فردی و گروهی یک به یک باطل می‌شود.  با تهدید، ارعاب و انواع شیوه‌نامه‌ها و دستورات فورس ماژور، هتل‌ها را مجبور می‌کنند و یا با صلاحدید مدیران بزرگوارشان بدون دریافت کوچکترین ضرر و زیان، وجوه دریافتی حاصل از این رزروها را عودت می‌دهند و حال که صندوق و ذخیره مالی هتل‌ها به انتها رسید با تبلیغات گسترده از مردم تقاضا می‌کنند تا رزروهای خود را باطل نکنید و اجازه دهید در زمانی دیگر این تاسیسات اقامتی و پذیرایی، میهماندار شما باشند. نوش‌دارو پس از مرگ سهراب!! جناب آقای رئیس‌جمهور؛ هر آنچه در حال حاضر از مصاحبه‌های شما برداشت شده است و کورسویی از امید در آن وجود دارد امّا در عمل آنچنان این صنعت از آن منتفع نمی‌شود!!  در این زمان، نقدینگی یکی از بزرگترین چالش‌های هتل‌هاست و لذا از یک سو شما فرمودید به کارگاه‌های بزرگ و کوچک در صورتی که کارگری را اخراج نکنند وام می‌دهید با بهره و دو ساله!!! به چند و چون و میزان پرداختی، زمان بازپرداخت و ضریب کارمزد آن کاری نداریم و لطف شما را در این شرایط با جان و دل می‌پذیریم امّا وزارت کار و تعاون اعلام می‌فرمایند به کارگران شما بیمه بیکاری تعلق می‌گیرد و در فلان سایت ثبت نام کنید. حال آیا این عمل حکم اخراج کارگر را پیدا نمی‌کند؟!  می‌گوئیم نقدینگی نداریم و فرصتی دهید جهت پرداخت آبونمان حامل‌های سوخت، می‌گویند فقط قسط‌بندی و تاخیر در پرداخت. آبونمان شامل مصرف‌کنندگان خانگی است!!!  می‌گوئیم کارگاه‌های کوچک و اکثر هتل‌های یک و دوستاره دچار کمبود نقدینگی هستند و در خصوص پرداخت حق بیمه‌های کارفرمایی فرصتی دهید، می‌فرمایند برای کارگاه‌های با بیش از ده کارگر تسهیلاتی قائل شدیم و شامل کارگاه‌های کوچک نمی‌شود!!!  تقاضا کردیم چون فقط تا پایان فروردین‌ماه فرصت ارسال اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده است لذا تسهیلاتی قائل شوید، فرمودند اشکال ندارد تا پایان اردیبهشت پرداخت کنید!!! آیا قرار است معجزه‌ای رخ دهد با این یک ماه فرصت؟! آیا در خصوص مالیات عملکرد و تکلیفی اندیشه‌ای شده است؟ با عوارض‌های گوناگون شهری و کشوری که مستلزم مصوبات شوراهای اسلامی شهر و روستا را دارد و حتی اعتنایی به مصوبات ملی نیز ندارند چه باید کرد؟!  جناب آقای "حسن روحانی" رئیس جمهور محترم؛ انشاالله به زودی با همّت و کوشش تمامی مردم عزیز ایران بر این کرونا ویروس غلبه کرده و با افتخار اعلام کنید که شرایط عادی است و کسب و کار آغاز می‌شود امّا از آن زمان به بعد که تمامی مشاغل و تولیدکنندگان و واحدهای خدماتی با کوششی مضاعف مشکلات خود را یک به یک مرتفع می‌کنند و با علم به اینکه تمامی اصناف و فعالان اقتصادی در این شرایط متضرر شده‌اند، خود را تافته جدا بافته نمی‌دانیم. مهمترین مسئله اینکه وقتی این جانفشانی‌ها و از خود گذشتگی‌های دانشگاه‌ها و دانشکده‌های پزشکی و ایثار پزشکان، پرستاران و پرسنل بیمارستان‌ها را شاهد هستیم، زبانمان به لکنت می‌افتد که تقاضای مالی داشته باشیم امّا چه کنیم که به شدت در تنگنای اقتصادی گرفتار آمده‌ایم و حداقل یک سال طول می‌کشد تا شرایط برای صنعت گردشگری و صنعت هتلداری به شرایط نه چندان خوبِ قبل از این بحران برگردد. در این برهه، اگر انتظار کمک بلاعوض داشته باشیم، سخنی به گزاف نیست لذا اگر دولت توانایی این محبت را دارد، دریغ نفرمائید و در غیر این صورت، سهم صنعت گردشگری را از هر آنچه شما نام آن را تسهیلات و کمک می‌گذارید چه به صورت وام و چه به صورت سایر تسهیلات، جداگانه اعلام فرمائید. همچنین در ابلاغ این مصوبات، دستور فرمائید تعجیل کنند و یا راهکاری ارائه دهید که بتوانیم با کمترین صدمه جانی و مالی این دوران گذار را طی کنیم. سیّد علی معین‌زاده - فعال صنعت گردشگری و هتلداری کشور

ایجاد شده: 26/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 26/شهریور/1399
گردشگری می‌تواند ققنوس اقتصادی کشور باشد

گردشگری می‌تواند ققنوس اقتصادی کشور باشد

در چند ماه اخیر با توجه به حوادث سیاسی و اجتماعی تاثیرگذار بر کل کره خاکی از بسیاری از همکاران و فعالین صنعت گردشگری شنیدم که گردشگری ایران برای همیشه کام مرگ رفت. باید پذیرفت تا زمانی که نسل بشر از روی کره خاکی پاک نشده، صنعت گردشگری بر خلاف سایر صنایع به علت ذات خویش همواره در حال حیات، رشد و گاها با برنامه‌ریزی‌های صحیح در حال توسعه می‌باشد. فضای کنونی برای دست اندرکاران بی‌شباهت به دوران ۸ ساله دفاع مقدس نیست و همانطور که پس از اتمام جنگ، شاهد رونق گردشگری ( هرچند با سرعت کم ) در این بازار پر سود جهانی بودیم، باید زمان حال را غنیمت شمرده و از هم‌اکنون با مرور تجربیات و از طریق روش‌های مختلف مختلف مانند نوسازی هتل‌ها، افزودن امکانات رفاهی جدید بر اساس نیاز روز مشتریان، نمادسازی‌های‌ مدرن، طرح جذابیت‌های جدید، توجه بیشتر به گردشگری سلامت و گرشگری سیاه و هزاران روش ابتکاری و نوآورانه دیگر، باعث طرح پکیج‌های متنوع و جذاب گردشگری در کشور شده و تعداد بیشتری از توریست‌های علاقه‌مند از سراسر جهان را جذب کنیم. با علم به آماده نبودن زیرساخت‌های اقتصادی مناسب برای جذب سرمایه‌گذاری در ساخت هتل و سایر صنایع جانبی این حوزه، بی‌خبر بودن سرمایه‌گذاران خارجی از پتانسیل‌های جغرافیایی و فرهنگی موجود در ایران و تبلیغات غیر هدفمند در بازارهای جهانی و همچنین کشمکش‌های سیاسی با بعضی کشورهای غربی و دیگر موانع در مسیر رشد صنعت گردشگری ایران، هنوز هم این صنعت مولد و اشتغال‌زا که به صورت غیرمستقیم ۶.۱ درصد تولید ناخالص ملی و نیم درصد اشتغال را به عهده دارد، می‌تواند با برنامه‌ریزی صحیح کشور را از بحران اقتصادی خارج سازد.  آنچه این امر را میسر می‌کند، توجه جدی حاکمیت به ظرفیت‌های رها نشده و انعطاف‌پذیری گردشگری و صنایع وابسته آن است.   بهره‌وری و استفاده بهینه از ظرفیت‌های گردشگری کشور، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های راهبردی و کوتاه‌ مدت، میان مدت و بلندمدت جهت افزایش تحرک در تولید و توزیع، ایجاد مشاغل و خدمات گوناگون و کمک به سرعت گردش پول باید در الویت کار برنامه‌ریزان قرار گیرد تا به توسعه پایدار و پویایی اقتصاد کشور کمک کند. اگر گردشگری به یک استراتژی ملی در راستای افزایش درآمد کشور تبدیل شود، موتور محرک توسعه خواهد بود و ضمن اشتغال‌زایی و توزیع ثروت، در تمام نقاط پهنه گسترده کشورمان باعث تقویت بنیان‌های سیاسی و اجتماعی خواهد شد. مهران امیرحسینی - عضو کمیته اطلاع‌رسانی، تبلیغات و روابط بین‌الملل جامعه هتلداران ایران

ایجاد شده: 26/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 26/شهریور/1399
سفر کم شتاب؛ پیشنهادی برای دوران پساکرونا

سفر کم شتاب؛ پیشنهادی برای دوران پساکرونا

گردشگری ذاتاً تجربه اجتماعی است که معمولاً شامل مسافرت با دوستان و اقوام می‌شود و این روابط اجتماعی هستند که تجربه مصرف را شکل می‌دهند.  در واقع، سفر کم‌ شتاب زمان بیشتری را برای گذراندن در سفر در اختیار قرار می‌دهد تا افراد در آن فرصت، گردهم آیند و به روابط خانوادگی و دوستی‌های خود استحکام بخشند.  در بررسی اصالت روابط و ارتباطات بین فردی می‌توان گفت که خانواده‌ها هنگام دور بودن از خانه، انگار در خانه خود هستند. گردشگران از مکان‌ها استفاده می‌کنند و به این ترتیب نوعی گردهمایی خاص را ایجاد می کنند.  به نظر می‌رسد که گردشگری بیشتر به همراهی دسته‌جمعی گرایش پیدا کرده و سفر به قصد بازدید صرف از ناشناخته‌ها، کمتر صورت می‌گیرد.  سفر کم شتاب بخش متفاوتی از تجسم دوباره گردشگری است که توجه بیشتری به اجتماع دارد و این توانایی را ایجاد می‌کند تا گردشگر با افراد و مکان‌ها درگیر شود. مسافران سفر کم شتاب علاوه بر رفت و آمد با دوستان و اقوام، تمایل دارند با مردمی که در طول سفر با آنها مواجه می‌شوند نیز ارتباط برقرار نمایند.  سفر کم شتاب به معنای لذت بردن از رفتن به مقاصد جدید، کشف فرهنگ‌های هر منطقه، احترام به محیط زیست، همدم شدن با بومیان و استفاده از سفر به صورت بهینه و گاهی به معنای کاهش هزینه‌ها است.  سفر کردن با آهنگ آهسته و برقراری ارتباط با مناطق در طول مسیر سفر امر جدیدی نیست. پیش از استفاده گسترده از خودروها و سفرهای هوایی، بخش عمده‌ای از گردشگری به شکل کم شتاب صورت می گرفته و دلیل آن هم کمبود امکانات حمل و نقل پیشرفته بوده که سفرها را به مسافت‌های کوتاه و در طول یک روز محدود می‌کرده‌اند. به عنوان مثال مسافرت‌ها به صورت پیاده یا با حیوانات ( اسب، شتر، الاغ ) تنها روش‌های سفرهای زمینی بودند.  امروزه سفر کم شتاب البته نه برای همه ولی برای اغلب افراد، سفری متفاوت می‌باشد زیرا پربار بودن تجربه سفر با حضور در محیط‌های بومی و محلی مقصد برای برخی از مهم‌ترین بخش‌های سفر به حساب می‌آید.  سفر کم شتاب، جایگزینی برای سفر هوایی و سفر با خودرو پیشنهاد می‌دهد که در آن گردشگر می‌تواند در طول سفر تجربه کسب کند.  از ماهیت سفر کم شتاب می‌توان به افزایش تجربه کلی مسافران از سفر، اقامت در خانه های تاریخی و محلی، استفاده از این زمان برای شناسایی اماکن نزدیک به آن محل، به دست آوردن اطلاعات بیشتری درباره فرهنگ و شیوه‌های زندگی محلی را نام برد.  در سفر کم شتاب، بیشتر به لذت بردن از سفر هم در طول مسیر و هم در مقصد، اجتناب از پروازهای ارزان‌قیمت و سفرهای کوتاه‌مدت به مکان‌های خیلی دور و گرایش بیشتر به مسافرت‌هایی با قطار، اتوبوس، دوچرخه، قایق و یا پیاده همراه با اقامت شبانه، گشت و گذار با دوچرخه و اقامت در خانه‌های تاریخی و محلی، تاکید می‌شود.  سفر کم شتاب در حال حاضر به بازار بکری تبدیل شده است که قشر متوسط در کشورهای توسعه یافته و گروه‌هایی با موقعیت اجتماعی - اقتصادی پائین‌تر را به خود جلب کرده که امکان کمتری در انتخاب جایگزین‌های این نوع از سفر پیش رو دارند. با این حال، گردشگری کم شتاب نیز جایگاهی مانند گردشگری جایگزین، اکوتوریسم و گردشگری مسئولانه پیدا خواهد کرد.  اولین طرفداران سفر کم شتاب، شرکت های خدمات مسافرتی کوچک، سفرنامه‌نویسان، بلاگرها و کوله‌پشتی‌ها که نظرات خود را عمدتاً از طریق اینترنت، فضاهای مجازی و رسانه‌های مربوط به سفر بیان می‌کردند، هستند. همانطور که در ابتدا گفته شد، سفر و گردشگری کم شتاب یک سبک جدید نیست بلکه مقابله با فرهنگی جدید است که هدف اصلی سفر و گردش را به فراموشی سپرده است. فرهنگی که در آن رسیدن به مقصد‌های متعدد، اهمیت بیشتری از خودِ مقصد و انسان‌های ساکن در آن دارد. فرهنگی که عکس گرفتن از مشاهده، شناخت و حضور در جاذبه‌های گردشگری مهم‌تر است و در آن صرفاً سیر شدن بدون اهمیت به غذایی که خورده می‌شود، ترجیح داده می‌شود.  هرچند نمی‌توان بین سفر کم شتاب و سفر پرشتاب مرزی قائل شد و یکی را بهتر از دیگری معرفی کرد اما مسلم است که هر فردی علاقه دارد بعد از سفر، تکاملی را در خود احساس کند و این هدف، تنها با تعمق و ارتباط حاصل می‌شود.  با توجه به شرایط اپیدمی ویروس کرونا، پیش بینی می‌شود در پساکرونا شاهد استقبال قابل توجهی از گردشگری داخلی باشیم. بنابراین به عنوان یکی از شیوه‌های شناخته شده گردشگری در دنیا، می‌توانیم سفر و گردشگری کم شتاب را به بخشی از افراد جامعه که قصد سفر دارند، پیشنهاد نمائیم. فرزاد زارع - کارشناسی ارشد مدیریت گردشگری

ایجاد شده: 26/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 26/شهریور/1399
پیشنهادی به وزارت گردشگری برای رفع بحران بیکاری

پیشنهادی به وزارت گردشگری برای رفع بحران بیکاری

ظهور و بروز ویروس کرونا و تاثیر بر صنایع مختلف از جمله صنعت نوپای گردشگری و احتمال بیکاری حداقل ۷۰ درصد نیروهای شاغل در این صنعت، مخاطرات فراوانی را برای فعالین این حوزه به وجود آورده است. برای خروج فعالین بخش گردشگری از این بحران، پیشنهادی به شرح زیر تقدیم وزارت گردشگری و سایر مسئولین محترم می‌گردد.  بر اساس قوانین کار ‌و مقررات حاکم بر آن در صورت بیکاری نیروهای انسانی، آنها می‌توانند بر اساس سوابق خود از بیمه بیکاری استفاده نمایند. آنچه که آشکار و مبرهن است، بار مالی ‌و روانی این موضوع می‌باشد. به طور طبیعی هجوم تعداد کثیری از بیکاران در پایان فروردین به اداره کار و لزوم پرداخت مقرری از طرف بیمه در این شرایط و برای مدت طولانی بسیار سنگین خواهد بود. با فرض مهار این ویروس تا پایان خردادماه، پیشنهاد اینجانب مبنی بر پرداخت حقوق نیروهای بنگاه‌های اقتصادی از طرف تامین اجتماعی بر اساس آخرین لیست بیمه این بنگاه‌ها صورت پذیرد تا کارکنان دچار مشکل اقتصادی در تامین نیازهای اولیه خود نباشند. این پرداختی در اصل به صورت قرض‌الحسنه صورت پذیرد و پس از اتمام این بحران در طول پنج برابر مدت زمان بحران ( ۱۵ ماه ) توسط کارگران به تامین اجتماعی بازپرداخت گردد.  بدیهی است که ضمانت بازپرداخت این وجوه با کارفرمایان خواهد بود و کارفرمایان از حقوق نیروهای انسانی کسر و به بیمه پرداخت خواهند کرد. انجام این کار هم مشکل نیروها را حل خواهد کرد و هم بار مالی برای تامین اجتماعی ایجاد نخواهد کرد. محمد آرا - مدیر هتل بین‌المللی تبریز

ایجاد شده: 25/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 25/شهریور/1399
آموزش مجازی؛ ابزاری برای ایجاد تحول در آموزش گردشگری

آموزش مجازی؛ ابزاری برای ایجاد تحول در آموزش گردشگری

ایجاد انگیزه در فراگیران دوره‌های آموزشی به همراه افزایش سطح کیفی و کاربردی آموزش به عنوان دغدغه‌های اصلی مدیران آموزش در صنعت گردشگری کشور در عصر حاضر، مطرح می‌باشد.  محتوای قدیمی و غیر کاربردی‌، طرح مسائل تکراری، استفاده از روش‌های سنتی تدریس، عدم ایجاد خلاقیت، فقدان نظام تربیت مدرس، عدم بکارگیری متدهای جدید آموزشی و ابزارهای الکترونیکی وابسته به آن، به عنوان مشکلات اساسی نظام آموزش در صنعت گردشگری کشور قلمداد می‌گردند. عناصر اصلی در برنامه‌های آموزشی در هر رشته‌ای شامل اهداف، محتوای آموزشی، استفاده از تکنولوژی، روش‌های تدریس متنوع و ارزشیابی نحوه برگزاری دوره‌های آموزشی، می‌باشند. در تربیت نسل جدید، انتخاب ابزارهای آموزشی و روش‌های خلاقانه تدریس به عنوان چالش اصلی آموزش‌های نوین به حساب می‌آید. نوآوری در روش‌های تدریس و متناسب‌سازی محتوا و شیوه‌های آموزش با پیشرفت‌های علمی و تکنولوژی‌های نوین، ضرورتی انکارناپذیر است‌. پیشرفت‌های تکنولوژی در قرن ۲۱ کلیه جنبه‌های زندگی را تحت‌الشعاع خود قرار داده است. پیشرفت سریع سرعت اینترنت و دسترسی عمومی آن در کنار متحول شدن پلت‌فرم‌های وابسته به آن، ضرورت تغییر در محتوای آموزشی و روش‌های برگزاری دوره‌های آموزشی را بیش از پیش مورد توجه و اهمیت قرار داده است. یادگیری در بستر اینترنت که از آن به عنوان "آموزش مجازی" یاد می‌شود، شامل آموزش و یادگیری در سامانه یادگیری الکترونیک ( LMS ) و آموزش آنلاین بوده که این روش از آموزش، یادگیری فعال و هوشمندی است که ضمن ایجاد انگیزه در فراگیران، زمینه ایجاد همکاری گروهی را در محیط آنلاین و چند رسانه‌ای در مکان و زمان مناسب فراهم می‌سازد. به طور خاص LMS برای مدیریت دوره‌های آنلاین، توزیع مواد آموزشی و همکاری بین فراگیر و مدرس طراحی شده است.  این سامانه‌ها به مدیران و برنامه‌ریزان آموزشی اجازه می‌دهد تا تمام جنبه‌های یک دوره آموزشی را مدیریت کرده و ضمن ثبت نام الکترونیکی فراگیران در دوره‌های آموزشی، امکان برگزاری دوره، ارائه تکالیف و تمرین‌های ارائه شده در دوره‌های آموزشی و همچنین برگزاری آزمون‌هایشان و نظر سنجی‌های نحوه برگزاری آن دوره‌ها را نیز به صورت الکترونیکی برگزار نمایند.  کاهش هزینه‌های آموزشی، افزایش بهره‌وری، افزایش رضایت‌مندی شغلی برای مدیران و کارکنان شاغل به دلیل عدم نیاز به ترک محل کار برای یادگیری، دسترسی همیشگی به منابع آموزشی، امکان طرح بحث و گفتگو در گروه‌های مجازی و اینترنتی، راحتی و آرامش ناشی از عدم الزام به حضور در کلاس‌های فیزیکی در زمان و مکان مشخص، از جمله مزایای بهر‌ه‌مندی از سیستم یادگیری مجازی به حساب می‌آید. اتفاقات ناگواری چون اپیدمی بیماری‌های واگیر مانند کرونا، ضرورت توجه به این واقعیت را بیش از پیش برای ما آشکار ساخته است.  ابزار آموزش مجازی می‌توانست در صورت بسترسازی مناسب در این شرایط که به توصیه پزشکان کلیه فعالیت‌هایی که نیازمند حضور افراد در یک محیط بسته می‌باشد را غدغن کرده به عنوان جایگزینی مناسب برای استفاده بهینه از فرصت موجود و تبدیل تهدید به فرصت را فراهم سازد. امیر کلالی - سرپرست دفتر آموزش گردشگری خراسان رضوی

ایجاد شده: 25/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 25/شهریور/1399
گردشگری در پساکرونا

گردشگری در پساکرونا

اگر امروز کاهش سفر، کنسلی تورها، تعطیلی تأسیسات گردشگری و همه مشکلات ناشی از هراس کرونایی و چالش‌های ناشی از آن، مدیریت نشود در دوران "پساکرونا" مسائل پیش آمده می‌تواند بر صنعت بزرگ گردشگری و مجموع فعالیت‌های آن تأثیر منفی بگذارد.  تأکید می‌شود، وزارت گردشگری نباید تنها بر مسائل و مشکلات حاضر "کرونا" متمرکز شود و بایستی با برنامه‌ریزی لازم در کنار آگاهی‌بخشی، بیان واقعیت‌ها به طور شفاف و صادقانه، امیدآفرینی و کمک به تاب‌آوری در سطوح مختلف در صنعت گردشگری، مردم و کارمندان وزارت با انجام پیش‌بینی های لازم، جامعه را برای دوران پساکرونا آماده کند.  بیشتر فعالان گردشگری معتقدند یکی از علل خسارت‌ها و ضررهای فعلی صنعت گردشگری، نبود ساختارهای قوی حمایتی و از همه مهم‌تر کم‌رنگ بودن بیمه گردشگری برخلاف بیمه سفر و نبود پوشش‌های حمایتی از دلایل سست بودن این صنعت در مقابل بحرانی مانند ویروس کروناست.  آسیب‌شناسی دوران کرونا در صنعت گردشگری و تأکید بر بیمه تأسیسات گردشگری در زمان بحران و تعطیلی به شدت موردن نظر و تأکید است.  امیر ضیائیان رمضان‌زاده - مدیر روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان رضوی

ایجاد شده: 25/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 25/شهریور/1399
کرونا؛ تهدید یا فرصت برای صنعت هتلداری

کرونا؛ تهدید یا فرصت برای صنعت هتلداری

بی‌گمان صنعت گردشگری و هتلداری در دوران کنونی بیشترین توجه را به خود معطوف داشته است و به دلیل ارزآوری و رونق اقتصادی، مورد توجه بخش خصوصی و بخش دولتی قرار گرفته است.  صنعت هتلداری یکی از صنایع پاک به شمار می‌آید. این صنعت باعث اشتغال‌زایی شده و تا حدی به طور مستقیم و غیرمستقیم درصد بیکاری جامعه را پائین آورده و در نتیجه به کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی منجر می‌گردد.  همانطور که می‌دانید هر صنعتی ممکن است با چالش‌هایی از جمله کمبود مواد اولیه، تحریم‌ها، نبود نیروی انسانی و کارآمد و غیره ... مواجه شود که نتیجه‌ای جز کُند شدن روند آن صنعت یا حتی به فراموشی سپردن آن نخواهد داشت. مواردی که بیان شد، می‌تواند برای یک صنعت تهدیدهایی محسوب شود. هتلداری نیز مانند سایر صنایع در طول تاریخ دستخوش تغییرات زیادی شده است. این صنعت از دیدِ باز همچون نهالی نوپا در برابر بادها و غرش ابرها، ایستادگی و مقاومت کرده است. از جمله تهدیدهای صنعت هتلداری می‌توان به تحریم‌ها، جنگ‌های داخلی و خارجی، تبلیغات منفی رسانه‌های خارجی، آب و هوا، کمبود خدمات و حتی بلایای طبیعی و بیماری‌های گسترده در هرکشور، اشاره کرد. یکی از همین تهدیدها که چند هفته‌ای است صنعت هتلداری کشور عزیزمان ایران را درگیر خود کرده است، بحث بیماری "کرونا" و شیوع آن در کشور است. هتل‌ها در این چند هفته به شکل عملی تعطیل شده‌اند. کارکنان و پرسنل هتل‌ها به مرخصی اجباری رفته‌اند، چراغ هتل‌ها خاموش شده است و رونق اقتصادی در بازار هتلداری به شدت کاهش یافته است. در نتیجه اینکه افرادی به طور مستقیم و غیرمستقیم بیکار شده‌اند و آینده‌ای روشن در این صنعت دیده یا احساس نمی‌شود.  حال همانطور که بیان شد، هر تهدید بابی است برای تبدیل شدن به فرصت. بعضی از تهدیدها دست خودمان نیست و حتی نمی‌توانیم به راحتی با آن دسته و پنجه نرم کنیم ولی می‌توانیم با نگاه مثبت خود، آن را به فرصت تبدیل کنیم. اگر با چشم مثبت‌اندیشی به تهدید بیماری کرونا نگریسته شود، یک فرصت است.  ما می‌توانیم در این زمینه اطلاعاتی جدید کسب نمائیم، هتل‌ها و مراکز اقامتی را بیش از بیش آماده سازیم، آگاهی خود در مورد موارد ضدعفونی کننده و طرز استفاده از آن در هتل‌ها را بالاتر ببریم، آموزش و آگاهی خود نسبت به بیماری‌های ویروسی و عفونی را بالاتر برده و درنتیجه خدمات بهتری را ارائه نمائیم. خلاصه اینکه دست از فعالیت خود برنداریم و از دیگر همکاران خود پیشی بگیریم.  این تهدید و بیماری بالاخره روزی از کشور ما رخت برمی‌بندد و اثرش تمام می‌شود و به یاری خداوند تبارک و تعال همه چیز به حالت اول بازمی‌گردد‌. در این میان افرادی موفق‌تر هستند که فرصت را بر تهدید ترجیح داده، معلومات خود را افزایش داده و آماده‌تر شده‌اند. بنابراین در این راستا با توجه به حساسیت موضوع باید جدی بود و این مرحله از زندگی را پشت سرگذاشت و با توجه به شعار وزارت بهداشت در این روزها، کرونا را شکست خواهیم داد. مرتضی تکمیلی - مدیریت مجموعه هتل‌های سنتی جاده ابریشم یزد

ایجاد شده: 25/شهریور/1399       آخرین ویرایش: 25/شهریور/1399
کرونا، گردشگری؛ مقدمه‌ای برای شروعی دوباره

کرونا، گردشگری؛ مقدمه‌ای برای شروعی دوباره

امروز صنعت گردشگری نه تنها در کشور بلکه در کل دنیا برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم تحت تاثیر عاملی ناشناخته و به دور از معادلات پیش‌بینی شده، قرار گرفته و از همین رو در حال سپری کردن رکودی بی‌سابقه است. گردشگری به عنوان صنعتی نوپا حداقل برای جمهوری اسلامی ایران که هنوز مُهر تشکیل وزارتخانه گردشگری آن خشک نشده در این گذرگاه تاریخی، روزهای بسیار سخت و ناامید کننده‌ای را پشت سر می‌گذارد. روزهایی که عدم برنامه‌ریزی صحیح در مدیریت بحران موضوع پیش آمده می‌تواند آینده پسابحران را نیز با وضعیتی اسفناک‌تر از وضعیت موجود، روبه‌رو نماید.  کنکاش در پیدا نمودن علت و معلول موضوع و نیز پرداختن به اما و اگرهای قبل بحران نه تنها امروز راه‌گشا نمی‌باشد بلکه آینده را نیز به شدت تهدید می‌نماید و این همان تکرار اشتباهی است که این صنعت را به ورطه نابودی می‌‎کشاند.  صنعت گردشگری در کشور به دلیل نداشتن یک چارچوب کلی به عنوان راهبر، همواره در طول این سال‌ها در معرض خطرهای گوناگون بوده که منتهی به دلیل مبتلا شدن به درد روزمرگی، این تهدیدها به آن صورت قابلیت خودنمایی پیدا ننمودند و بدیهی است که همواره در چنین شرایطی، وقوع بحران و یا هرگونه عامل غیر قابل پیش‌بینی، طی طریق را بسیار دشوار می‌نماید.  به طور کلی می‌توان گفت که نبود پلن‌های جایگزین در امر تصمیم‌گیری و نیز برنامه‌ریزی در بدنه صنعت گردشگری در طول این سال‌ها، مخاطرات فراوانی را متوجه این صنعت نموده است که اوج آن و یا به عبارتی دیگر تیر خلاص آن را در بحران کرونا ویروس شاهد می‌باشیم. ضعف‌های زیرساختی و نپرداختن اصولی به ابعاد گوناگون گردشگری، همواره به عنوان یکی از نقاط ضعف این صنعت در کشور به شمار می‌آمده که به عنوان مثال می‌توان از گردشگری سلامت به عنوان یک پلن جایگزین در این برهه تاریخی نام برد که متاسفانه عدم پرداختن به این موضوع در طول این سال‌ها تنها بارقه امید این صنعت در این شرایط خاص را ناامید ساخته است. گردشگری سلامت با توجه به تعریف و شرح وظایف مشخص شده جهت این نوع گردشگری با اندکی تغییرات جزئی و بازنگری در آن، می‌توانست به حداقل‌های جلوگیری از رکود پیش آمده کمک شایانی نماید و اینگونه نباشد که شاید بیماران قرنطینه جهت سیر مراحل درمان در هتل‌ها استقرار پیدا نمایند. ( نقل قول از معاونت درمان وزارت بهداشت )  این امر شاید جزئی از اهداف و شرح وظایف گردشگری سلامت باشد و در این برهه حساس بتواند به یکی از ابزارهای مهم جهت کنترل این بحران تبدیل شود اما آماده نبودن زیرساخت‌ها و بسترها و از همه آنها مهم‌تر، کمبود نیروی انسانی حوزه گردشگری و متخصص در امر درمان و سلامت می‌تواند  ضمن درگیر نمودن یک جمعیت قابل توجه با این بیماری از لحاظ رویکرد روانی و تاثیرگذاری بر ذهن مخاطب و بازارهای هدف، آینده پسابحران را نیز با مشکلات عدیده‌ای مواجه  نماید و اینجاست که موضوع، مفهوم و نقش آموزش در کنترل بحران‌ها به خوبی نمایان می‌گردد. مدیران ارشد در قسمت‌های گوناگون بدنه صنعت گردشگری کشور می‌بایست در خصوص نپرداختن جدی به موضوع آموزش در طول این سال‌ها جوابگو باشند. اما به طور کلی و جدای از موارد مطروحه و پرداختن به "نبایدها" در این شرایط حساس می‌بایست با عزمی جدی و هدفمند "بایدها" را مورد بررسی قرار داد تا که شاید بتوان بعد از گذر از این بحران، بازگشتی سریع و جدی به شرایط اولیه داشته باشیم که در این خصوص می‌بایست دو بخش عمده را مورد بررسی قرار داد؛ 1 - مردم و گردشگران به عنوان مخاطبین اصلی صنعت گردشگری 2 - مراکز ارائه خدمات صنعت گردشگری . به طور کلی صنعت گردشگری چه در کشور و چه در جهان، توسط مردم و گردشگران شکل می‌گیرد و این بدان معناست که می‌بایست جدای از به روز نمودن خدمات گردشگری ، همواره در زمینه فرهنگ‌سازی در میان گردشگران نیز فعالیت نمود چر اکه کسب سود و کسب لذت، دو کفه ترازوی صنعت گردشگری را تشکیل می‌دهند که توسط دو طیف خدمات‌دهنده و خدمات‌گیرنده کسب می‌گردند. بنابراین با فرهنگ‌سازی مناسب، صحیح و اصولی در این حوزه نه تنها می‌توان موجبات افزایش کسب سود را فراهم نمود بلکه می‌توان کسب لذت، هیجان و خلق خاطرات به یادماندنی توسط گردشگران را به بالاترین حد ممکن رساند. با توجه به هم‌زمانی بحران موجود با پیک گردشگری سال و کنسل شدن تمامی مسافرت‌های نوروزی و خانه‌نشین شدن مردم در ایّام نوروز برای اولین بار حداقل در پنجاه سال گذشته، می‌توان از این فرصت استفاده و این تهدید را به فرصت تبدیل نمود و با تدارک برنامه‌های متنوع در حوزه گردشگری ضمن ایجاد نشاط و خلق لحظات شاد و مفرح، فرهنگ گردشگری را نیز در لابه‌لای موضوعات مشابه به مخاطبین انتقال داد. ایجاد یک شبکه اختصاصی توسط رسانه ملی و تلاش در راستای تولید محتوای مربوط در قالب تصویرسازی با رویکرد تعطیلات نوروزی، می‌تواند تا حدودی سهم قابل توجهی در پر نمودن اوقات فراغت مردم را به خود اختصاص دهد. اجرای برنامه‌های زنده از جاذبه‌های گردشگری کشور و حتی برگزاری کنسرت‌ها و نمایش آن به صورت زنده از سیمای ملی می‌تواند ضمن زدودن غم و حالات کسالت‌بار از چهره مردم در ایّام نوروز، لحظات شاد و مفرحی را برای آنان به ارمغان بیاورد. بدون شک تعطیلات نوروزی مهمترین تعطیلات کشور در طول سال می‌باشد که تمامی دستگاه‌های خدماتی در حوزه گردشگری از مدت‌ها قبل در خصوص این تعطیلات برنامه‌ریزی و هزینه‎های قابل توجهی می‌نمایند و لذا هرگونه خلل در رابطه با این تعطیلات، می‌تواند آسیب‌های جدی به بدنه این صنعت وارد آورد. اتفاقی که با ظهور بحران "کرونا" در کشور رخ داده و صنعت گردشگری کشور در حال حاضر با تحمل ضررهای فراوان در بلاتکلیفی کامل به سر می‌برد و شاهد آن هستیم که با توجه به نامعلوم بودن زمان پایان این بحران حتی به صورت احتمالات حداقلی بسیاری از هتل‌ها، رستوران‌ها، آژانس‌های مسافرتی و گردشگری و سیستم حمل نقل زمینی، هوایی،ریلی ... درگیر کنسلی رزرو‌ها و استرداد وجوهات دریافتی می‌باشند که با توجه به هزینه‌کرد بسیاری از این وجوهات در بخش‌های مختلف و خالی ماندن دست بهره‌برداران، روزهای سختی در پیش روی آنان قرار گرفته و تصمیمات شتاب‌زده در خصوص تعطیلی کامل صنعت گردشگری کشور نیز سنگینی این موضوع را دو چندان نموده است. لذا باتوجه به موضوع مطرح شده به نظر می‌رسد که اتخاذ تصمیمات زیر از سوی دولت محترم بسیار ضروری و حیاتی می‌باشد. 1 - بخشودگی‌های مالیاتی و بیمه‌ای بخش گردشگری کشور  2 - کمک به بخش گردشگری در خصوص بازپرداخت تسهیلات بانکی  3 - کمک دولت و سازمان تامین اجتماعی کشور به بخش گردشگری در خصوص حفظ نیروهای انسانی این بخش با توجه به رکود موجود و جلوگیری از فاجعه‌ای دیگر تحت عنوان بیکاری  4 - اطلاع‌رسانی و تبلیغات در خصوص محفوظ ماندن وجوهات رزروی مردم نزد بخش‌های مختلف گردشگری با هدف استفاده از خدمات توسط مردم در ماه‌های آینده به صورت اعتبار سفر همراه با تخفیفات ویژه  5 - فراهم نمودن مقدمات جهت تعطیلات فصلی به مدت یک هفته و حداقل در دو فصل با توجه به زمان پایان بحران مذکور تحت عنوان تعطیلات پاییزی و تعطیلات زمستانی به منظور جبران آسیب‌های تعطیلات نوروز و استفاده از ظرفیت زمان‌های غیر پیک مانند فصل زمستان جهت تقویت مالی بخش‌های گردشگری  6 - کمک دولت و به ویژه رسانه ملی در خصوص انعکاس شرایط عادی و سالم وضعیت بعد از بحران به منظور ترغیب مردم به استفاده از خدمات گردشگری در محیطی امن و بدور از هرگونه استرس به مانند زمان قبل از بحران  7 - کمک دولت در خصوص ترغیب مردم به مسافرت در قالب افزایش سهیمه سوخت بنزین و نیز اعطای بن‌های مخصوص سفر به کارکنان دولت  به طور کلی در جمع‌بندی این نوشتار می‌توان به تاثیرگذاری و نقش مهم بحران مذکور بر صنعت گردشگری کشور اشاره نمود که با توجه به ابعاد جهانی و همه‌گیر بودن بحران در شرایط حاضر می‌بایست از فرصت ایجاد شده استفاده نمود و ضمن برنامه‌ریزی برای آینده‌ای درخشان‌تر از گذشته جهت صنعت گردشگری کشور مقدمات شروعی متفاوت، قدرتمند و برنامه‌محور را فراهم نمود. بی شک در فردای گذار از بحران کرونا ویروس با واژه‌ای جدید در ادبیات گردشگری کشور و حتی دنیا روبه‌رو خواهیم شد تحت عنوان گردشگری قبل و بعد از بحران کرونا ویروس. بنابراین در این برهه تاریخی از همین امروز می‌بایست تجربه نقطه‌های عطف تاریخی را بررسی نمائیم تا که بتوانیم برای شروعی دوباره مقدمه‌ای زیبا بنگاریم. سینا طالب‌زاده - کارشناس و مدرس هتلداری 

ایجاد شده: 29/مرداد/1399       آخرین ویرایش: 29/مرداد/1399
استعاره خطرناکی به نام سربازان سفیدپوش

استعاره خطرناکی به نام سربازان سفیدپوش

جنگ علیه کرونا، ما کرونا را شکست می‌دهیم، سربازان سفیدپوش در جنگ با ویروس و ... این استعاره‌ها سلحشورانه، هیجان‌آور، گاه زیبا، اغلب موذی و همیشه خطرناک هستند.  چرا؟ چون استعاره در ذات خودش قدرت عجیبی دارد.  از "عبدالقاهر جرجانی" در قرن پنجم تا "نیچه" و "لیکاف" در این خصوص حرف زده‌اند. سر جمع نظر همه‌ آنها این است: استعاره توان بدیهی‌سازی دارد. استعاره در ذات خودش روایت و داستانی دارد که در برخورد اول چنان درست و بدیهی به نظر می‌رسد که به دشواری می‌شود به آن شک کرد. زبان ما پر از استعاره‌هایی است که فهم ما از دنیا و در نتیجه سرنوشت ما را شکل داده‌اند. استعاره‌ "سربازان سفید پوش" خطرناک است. چرا؟ چون روایتی جنگی از بحران بیماری ارائه می‌دهد. در این روایت، بیماری "دشمن" است. باید با آن جنگید.  جنگ نیاز به سرباز دارد. سربازی که باختن سَر ( طبق نامش ) سرنوشت از پیش تعیین شده‌ اوست. وظیفه‌اش فداکاری است. در جنگ در مقابل دشمن باید جان فدا کرد. این بدیهی است. ( کدام جنگ را بی شهید و قربانی دیده‌اید؟ ) باز بدیهی است در جنگ آنکه فدا می‌شود، سرباز است.  این روایت نه تنها با استعاره‌ها برای ما بدیهی سازی می‌شود بلکه فرهنگ ما که فداکاری، شهادت و رنج را ارج می‌گذارد هم با آن هماهنگ است و آن را تقویت می‌کند.  این روایت، کرونا را دشمنی می‌بیند که سربازان باید به جنگش بروند و با از جان گذشتگی، شکستش دهند و از مردمشان در برابر او دفاع کنند.  حالا اگر روایت را تغییر دهیم و "کرونا" را "بحران" بدانیم، داستان از اساس عوض می‌شود.  بحران را باید "مدیریت" کرد. قرار نیست کسی در بحران از خود گذشتگی کند و فدا شود زیرا موقعیت مدیریت شده نیازی به فدا شدن ندارد. مدیریت یعنی رفتاری عاقلانه و بدون هزینه‌های گزاف فدا شدن و سلحشوری. در این روایت کرونا یک موقعیت خطر است و بار مسئولیت بر دوش مدیران و نه سربازان.  در این روایت مردم پشت جبهه، منفعل و منتظر نجات از شر دشمن ننشسته‌اند. وظایفی دارند که باید طبق قوانین بحران به آن عمل کنند و اگر کسی به سبب بحران آسیب دید یا جانش را از دست داد، کشته‌ای به دست دشمن ( اتفاقی ناگزیر در جنگ ) نیست بلکه قربانی مدیریت ناکارآمد است. اشتباه نابخشودنی که مدیران باید پاسخگویش باشند. در این فرض، مدیران، مردم و پزشکان و پرستاران و سیستم نظامی و انتظامی هر کدام وظیفه‌ای مشخص دارد که باید این وظیفه را به خوبی انجام دهد تا بحران بدون هزینه زیاد و تلفات غیرقابل قبول، مدیریت شود. مراقب استعاره‌ها باشیم. آنها ذهن، روایت و در نتیجه سرنوشت ما را تغییر می‌دهند. استفاده از هتل‌ها برای گذراندن دوران نقاهت بیماران کرونایی در آینده ذهنیت خوبی برای میهمانان نخواهد داشت چرا که استعارات زیادی ایجاد خواهد شد و تا مدت‌ها در اذهان خواهد ماند. مرجان علمی - کارشناس ارشد برنامه‌ریزی توریسم و دکترای عالی مدیریت گردشگری و هتلداری

ایجاد شده: 21/مرداد/1399       آخرین ویرایش: 21/مرداد/1399
مناسبات اپیدمی‌ها و توریسم

مناسبات اپیدمی‌ها و توریسم

بر اساس تعریف WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) اپیدمی به عنوان شیوع منطقه‌ای یک بیماری تبیین می‌شود که به شکل غیر منتظره‌ای گسترش می‌یابد. هنگامی که یک بیماری همه‌گیر مردم را در مورد مسافرت و جابجایی نگران می‌کند، بلافاصله این تنش توسط خطوط هوایی، هتل‌ها، اپراتورهای تور و سایر مشاغل وابسته به منابع مالی مسافران احساس می‌شود.  همچنین، واضح است که تمامی سفرهای برون‌مرزی که امروزه جزء لاینفک واقعیت‌های اقتصادی و اجتماعی ماست، یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش خطر هنگام شیوع بیماری است.  در کنار رشد صنعت هواپیمایی، جهان روز به روز بیشتر با این صنعت اشتراک پیدا می‌کند. مطالعه‌ای توسط تیمی از دانشگاه MIT نشان داد که پیوندهایی که بین مناطق مختلف کره زمین توسط شبکه جهانی حمل و نقل هوایی ایجاد شده، بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ بالغ بر ۱۴۰ افزایش یافته است.  عدم حضور بازدیدکنندگان توریستی، باعث می‌شود تا کل سیستم بخش گردشگری در بلندمدت با بحران مواجه شود. نبود گردشگر و میهمان برای هتل‌ها، رستوران‌ها، مقاصد، فروشگاه‌ها و فعالان این صنعت به معنای نبود حداقل درآمد برای توسل به آن است و از آنجا که اپیدمی‌ها معمولاً به سرعت و به طور غیرمنتظره‌ای عمل می‌کنند، مشاغل گردشگری فرصتی برای سازگاری با تعداد متغیر گردشگران را ندارند. در نتیجه ممکن است خطوط هوایی مجبور شوند با هواپیماهای خالی پرواز کنند، کارمندان هتل‌ها هیچ میهمانی برای ارائه خدمات نداشته باشند و یک فصل کامل گردشگری می‌تواند به سرعت از بین برود.  شیوع بیماری سارس در سال ۲۰۰۳ یکی از ملموس‌ترین مثال‌ها برای نشان دادن میزان ضرر و لطمه وارده به صنعت بین‌المللی گردشگری است. کنسول جهانی گردشگری در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد، حدود ۳ میلیون نفر شغل خود در صنعت گردشگری را به دلیل شیوع ویروس سارس در کشورهای چین، هنگ کنگ، ویتنام و سنگاپور از دست داده است که نتیجه این ضربه‌ها، کاهش بیش از ۲۰ میلیارد دلاری تولید ناخالص داخلی در این کشورها بود. سال ۲۰۲۰ و اپیدمی کرونا هتل‌های خالی، پروازهای لغو شده، موزه‌های بسته. ویروس "کرونا" توریسم را در بسیاری از کشورها از جمله در اروپا از نفس انداخته است. کارشناسان این حوزه خسارتی میلیاردی را برای این صنعت تخمین می‌زنند. این خسارات تازه در شرایطی است که اروپا هنوز با اوج بحران روبه‌رو نشده است.   با گسترش ویروس کرونا در ایتالیا، درهای بسیاری از مراکز دیدنی در این کشور به روی گردشگران بسته شد. در ونیز و میلان موزه‌ها و تئاترها و دیگر جاذبه‌های گردشگری تعطیل‌ شدند. گردهمایی‌ها و مراسم بزرگ لغو شدند. وضعیت در کشورهای آسیایی از این هم اسفبارتر است. زیرا ۹۰ درصد از ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی به کشورهای آسیایی سفر می‌کنند و برای این کشورها یک عامل مهم اقتصادی به شمار می‌روند. با لغو پروازها از چین، هتل‌ها و رستوران‌ها و مراکز دیدنی این کشورها نیز از بخش بزرگی از گردشگرانی که دستشان به جیب‌شان می‌رود، محروم شده‌اند. چین به مثابه محرکی برای توریسم ویروس "کرونا" نشان داد که چین تا چه اندازه برای صنعت توریسم جهان مهم است. ۱۵۰ میلیون گردشگر چینی در مسافرت‌های خود به خارج از این کشور حدود ۲۲۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸ خرج کردند. گردشگران چینی با این حجم از پولی که صرف گردشگری می‌کنند در مقام اول دنیا قرار دارند و یک سر و گردن از آلمانی‌ها و آمریکایی‌ها بالاتر هستند. البته کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که صنعت گردشگری و اشتیاق مفرط چینی‌ها به سفر را ویروس "کرونا" هم نمی‌تواند از بین ببرد. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ تعداد گردشگران چینی که به خارج از این کشور سفر می‌کنند به ۴۰۰ میلیون نفر برسد. به عبارتی از هر پنج گردشگر در صنعت بین‌المللی توریسم یک نفر از چین خواهد بود. کشورهای پیشرو و سازمان‌های بین‌المللی چه ایده‌هایی را برای برون‌رفت از این وضعیت ارائه داده‌اند؟ ۱ - در دهه‌های اخیر، توریسم به شکل یک پدیده مهم درآمده و اکنون به عنوان یک عامل مهم در توسعه پایدار، رشد اقتصادی، اشتغال و تفاهم بین‌المللی نقش قاطعانه‌ای ایفا می‌کند.  سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) به عنوان آژانس سازمان ملل متحد در زمینه گردشگری و توسعه پایدار، آماده ارائه راهنمایی و پشتیبانی از اقدامات بهبودی اعضای خود، سازمان‌دهندگان رویدادهای گردشگری و نمایشگاه‌هاست. ۲ - سازمان جهانی گردشگری ( UNWTO ) از دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و آژانس‌های ارائه‌دهنده خدمات، درخواست کرده تا گردشگری را در اولویت برنامه‌ها و اقدامات بهبودی خود قرار دهند.  ۳ - همچنین WHO ( سازمان بهداشت جهانی ) توصیه‌های خود را در مورد اعمال محدودیت‌های مسافرتی یا تجاری برای کشورها ارائه می‌کند. ۴ - دولت هنگ‌کنگ روز چهارم مارس سال ۲۰۲۰ اعلام کرد می‌خواهد به همه شهروندان خود ۱۰ هزار دلار هنگ‌کنگی ( معادل ۱۲۰۰ یورو و ۱۳۳۳ دلار ) اعتبار بلاعوض پرداخت کند. ۵ - سایر کشورها نیز در صددند با اقداماتی زیر بال و پر شکسته صنعت گردشگری را بگیرند. ۶ - چین، سنگاپور و تایلند، وعده کاهش مالیات را داده‌اند. ویتنام و استرالیا می‌خواهند مقررات ویزا را آسان‌تر کنند و کمپین جذب توریست را تشکیل دهند. ۷ - دولت‌های مالزی و فیلیپین از مردم خواسته‌اند تا جایی که ممکن است در داخل کشور خود به مسافرت بروند. آرش خورمهر - مدیر تولید محتوای انجمن علمی مدیریت و گردشگری دانشگاه تبریز

ایجاد شده: 5/مرداد/1399       آخرین ویرایش: 5/مرداد/1399
کرونا؛ یک بام و چند هوا

کرونا؛ یک بام و چند هوا

"آندره فونتن" سردبیر چیره‌دست روزنامه لوموند، مجموعه سرمقاله‌هایی تحت عنوان "یک بستر و دو رویا" به رشته تحریر درآورده است که بعدها به صورت کتاب منتشر شده و چندین جایزه بین‌المللی را به خود اختصاص داد.  او در این کتاب می‌گوید: عامل مهم و ریشه‌داری که باید آن را به عنوان یک اصل کلی در نظر گرفت، گرایش طبیعی امور دنیا تحت تاثیر عوامل قابل پیش‌بینی، از نظم به بی‌نظمی است.  آنچه که امروز به دنبال شیوع ویروس "کرونا" در ایران اتفاق افتاده و همه کسب و کارها به ویژه صنعت گردشگری را به شدت تحت تاثیر قرار داده است، دقیقا مصداق بارز همین جمله است.  روزهای گذشته و اوقاتی که امروز در آن به سر می‌بریم، قاعدتا قابل پیش‌بینی بودند. شیوع ویروس کرونا در چین، سرایت آن را به دیگر نقاط جهان به ویژه ایران که سطح گسترده‌ای از روابط سیاسی، اقتصادی و گردشگری با آن کشور دارد، اجتناب ناپذیر نموده و لذا عقلانیت حکم می‌نمود که پیش‌بینی‌های لازم در همه زمینه‌ها می‌بایست مد نظر قرار می‌گرفت. این روزها صنعت گردشگری داخلی و خارجی در کشور ما بیشترین و مهلک‌ترین ضربات را از این اتفاق تجربه می‌کند.  اینکه بعد از همه گیر شدن و خطر گسترش این بیماری چه تدابیری در برخورد با وضعیت تورها، پروازها و سایر خدمات سفر باید اندیشیده می‌شد از ضروریاتی بود که به شدت مغفول ماند و تحت تاثیر این عامل قابل پیش‌بینی، نظم موجود جای خود را به بی‌نظمی داد. دستگاه‌های متولی غافل از اینکه در ایّام منتهی به پایان سال و افزایش تقاضای سفر با سیل گسترده‌ای از تقاضای ابطال و استرداد مواجه خواهند شد، هنوز نتوانسته‌اند رویه یکسانی را برای این منظور اتخاذ نمایند.  سازمان هواپیمایی کشوری در بخشنامه‌های خود یک رویه را برای ابطال و استرداد توصیه می‌کند که از درون آن چندین تفسیر می‌توان استخراج نمود. وزارت گردشگری رویه‌ای دیگر و راه‌آهن جمهوری اسلامی نیز رویه‌ای متفاوت. یک بسته سفر که دارای عوامل مشخصی همچون حمل و نقل، اقامت و سایر خدمات است را می‌توان با تدبیر صحیح و تهیه رویه‌های فنی به درستی تعیین تکلیف نمود. حال اینکه چرا هنوز سازمان‌های مرتبط با گردشگری نتوانسته‌اند به یک رویه یکسان دست یابند تا یکبار برای همیشه تکلیف شرکت‌های هواپیمایی، راه‌آهن، اتوبوس، هتل‌ها، دفاتر مسافرتی و از همه مهمتر مسافران مشخص شود، خود جای سؤال دارد که ریشه آن را می‌توان در اتفاقات دهه‌های اخیر در جداسازی مراکز تصمیم‌گیری همچون سازمان‌های مذکور جستجو نمود. مسئله‌ای که وجود سیاست یک بام و چند هوا را در ذهن همگان تداعی می‌کند.  مجید فرقانی - دبیر انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی استان خراسان رضوی

ایجاد شده: 30/تیر/1399       آخرین ویرایش: 30/تیر/1399
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...