نتایج جستجو...
بوتیک هتل ها عامل انتشار ویروس کووید-19

بوتیک هتل ها عامل انتشار ویروس کووید-19

قبل از این همه گیری، تعداد کمی از افراد در مورد این قضیه حساس بودند: خوابیدن در تختی که صدها نفر دیگر در آن خوابیده بودند، لمس دستگیره های در، شیر آب و ریموت های تلویزیون؛ اما بعد از آن میهمانان نسبت به تمام سطوح موجود در اتاق هتل که میزبان ویروس هستند، بیش از حد آگاه شدند. برای تسکین ترس میهمانان، هتل های مستقل با برنامه های عملیاتی دقیق در مورد چگونگی برنامه ریزی برای استقبال از میهمانان در خانه های خود و چگونگی تلاش آنها برای ایجاد یک محیط امن دست به کار شدند.  و برخی از بوتیک هتل ها برنامه های خود را برای انجام اقدامات نظافتی و ضدعفونی و همچنین تأیید اینکه بازگشت میهمانان بی خطر است، ابلاغ کردند. بنابراین چه چیزی باعث می شود تا میهمانان باور کنند هتلی که انتخاب کرده اند تمیز و ایمن است؟ برای اینکه صنعت میهمان نوازی مجدداً با موفقیت آغاز شود، کلید موفقیت ایجاد اعتماد میهمان به تمیز بودن، ایمن و مطمئن بودن است. این ایده در حال تبدیل شدن به رهنمود است و این رهنمود در نهایت به استانداردهای تجاری تبدیل می شود. انجمن هتل و اقامتگاه های آمریکایی در اواخر آوریل ابتکار عملی را با عنوان "اقامت ایمن" منتشر کرد که به معنای "تغییر هنجارها، رفتارها و استانداردهای صنعت هتلداری است تا اطمینان حاصل شود که هر دو میهمان هتل و کارمندان از تمیزی و نظافت اطمینان دارند. در ایران نیز از سوی وزارت خانه های بهداشت و میراث فرهنگی و گردشگری این مهم اجرایی شده و تعدادی از هتل ها و نیز بوتیک هتل ها با انجام پروتکل ها و دستورالعملهای ارائه شده از طرف آن مراکز عنوان هتل ایمن را دریافت کرده اند.  من معتقدم این روزها شاید تصمیم گیری برای مسافرت و شب ماندن در جایی دشوار باشد، اما بوتیک هتل های مستقل تمام تلاش خود را می کنند اقامت را تا جای ممکن امن کنند. با شیوع ویروس کرونا، هتل ها و استراحتگاه ها آسیب زیادی دیده اند. بسیاری از آنها ماه ها بسته بودند و متحمل خسارات اقتصادی شدند که آنها را مجبور به تعطیلی دائمی کرد. بزرگترین چالشی که اکنون بوتیک هتل ها با آن روبرو هستند یافتن راه هایی برای کاهش ویروس کرونا در محل زندگی آنها است. اما آنها همچنین باید این تلاش ها را با اخلاق میهمان نوازی متعادل کنند؛ اطمینان از اینکه میهمانان احساس امنیت، راحتی و آرامش می کنند. اولین قدم مسافران برای کاهش خطرات، پرهیز از رفتن به مقاصد و جاذبه های گردشگری محبوب است که در آن حفظ فاصله امن اجتماعی دشوارتر خواهد بود. بنابراین آنچه بوتیک هتل ها را شاخص می کند این است که خود به تنهایی بعنوان یک جاذبه عمل می کنند؛ بطوری که میهمان می تواند وقتش را ساعت ها و حتی چند روز در آن فضا سپری کند.   پیشنهاد من به شما این است که مستقیماً با هتل ها تماس بگیرید و در مورد نرخ اشغال آنها سوال کنید. با این کار می توانید میزان شلوغی آنها را متوجه بشوید. (برخی از هتل ها با ظرفیت محدودی مشغول به کار هستند، این بدان معنی است که تراکم میهمانان کمتر خواهد شد). از خاصیت بوتیک هتل ها این است که می توانند اقامتگاه شان را بصورت دربست در اختیار میهمان قرار بدهند. زیرا افراد احتمالاً دوباره شروع به تمرکز بر روی راحتی می کنند، اگر قبلا این کار را نکرده اند. بوتیک هتل ها سابقه ای چندان طولانی ندارند اما اقامتگاه های مهمی هستند که تجربه حضور در محیطی متفاوت توأم با آموزش و فراگیری را برای میهمانان ممکن می سازند. همچنین می توان تجربه زندگی انسان های عصر باستان را به شیوه ای مدرن و در مکان هایی خارج از حریم و محوطه سایت های باستانی برای گردشگران علاقمند فراهم کرد. بررسی سیر رخدادهای حوزه گردشگری حاکی از آن است که باید در آینده ای نزدیک منتظر تحولاتی عظیم در این حوزه باشیم؛ به عنوان مثال تغییر در رویه سفر (عدم تمایل گردشگران از سفر به مقاصد گردشگری اصلی با جمعیت توریست بالا و شهرهای بزرگ)، عدم تمایل گردشگران از سفر به بعضی کشورها و مناطقی که از نظر بهداشتی در معرض خطر هستند، تمایل گردشگران به سفر به مناطق روستایی و اقامت در اقامتگاه های بومگردی و بوتیک هتل ها. در واقع شکلی متفاوت از شیوه قبلی گردشگری روی کار خواهد آمد که همگی جزء آرزوهای دیرینه بشر بوده است. دستیابی به این موفقیت ها در آینده نه تنها غیر ممکن نیست بلکه به برکت گردشگری تجربه محور کاملا قابل حصول است. تمایل گردشگران برای سفر تغییر نمی کند اما رفتارشان چرا! وظیفه مدیران گردشگری روبرو کردن مسافران با تغییرات واقعی و ملموس است. از دیگر ویژگی های این هتل ها ساده کردن هر چیز ممکن به معنای واقعی کلمه می باشد. در بوتیک هتل ها زیبایی شناختی بعنوان یک عامل اساسی و پایدار جلوه گر می شود و تئوری زیبا شناختی مهمترین مسئله ای است که به آن پرداخته می شود. گوناگونی و تفاوت های بوتیک هتل ها که ناشی از مدرنیسم در صنعت هتلداری است، کارآمدی این هتل ها را به چالش می کشد.  نکته آخر اینکه در این شرایط نمی توان اهمیت تجربه مستقیم كه از طریق شبكه های اجتماعی و سایت های بازبینی به اشتراك گذاشته شده را نادیده گرفت. هتل های مستقل می توانند با استفاده از وب سایت ها و کانال های اجتماعی خود این امر را تسهیل کنند تا بطور محسوسی به مصرف کنندگان نشان دهند آنچه را که برای تأمین امنیت آنها انجام می شود. این بار شما قضاوت کنید! با این تفاسیر آیا بوتیک هتل ها عامل انتشار این ویروس مرموز هستند؟  الهام محمدی | فعال گردشگری

ایجاد شده: 17/خرداد/1400       آخرین ویرایش: 17/خرداد/1400     مقالات و یادداشت ها
صنعت گردشگری و مناظره‌های انتخاباتی

صنعت گردشگری و مناظره‌های انتخاباتی

" جمشید حمزه زاده " رئیس جامعه هتلداران ایران ؛ مناظرات تلویزیونی انتخاباتی ریاست جمهوری در حال برگزاری است. اصناف و گروه های مختلف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی منتظرند ببینند صدای خود را از تریبون کدام‌ یک از کاندیداها می‌شنوند. در این میان بالطبع صنعت گردشگری نیز می‌خواهد شان و جایگاه خود را در برنامه های هر کدام از داوطلبان رصد کند.  در روزهای گذشته نشانی از برنامه‌ای جدی و متمرکز بر روی گردشگری نزد هیچ کاندیدایی دیده نشد. در حالی که کمترین انتظار از کسی که می‌خواهد برای رسیدن به جایگاه ریاست قوه مجریه وارد رقابت شود، توجه ویژه به سند چشم‌انداز توسعه کشور به عنوان سندی بالادستی است. در برنامه توسعه، گردشگری از جایگاهی متفاوت از آنچه قبلا بوده، برخوردار است؛ با توجه به این جایگاه بدیهی است که بخش ویژه‌ای از برنامه‌های هر داوطلب باید به این صنعت و توسعه آن اختصاص پیدا کند. در این روزها تنها یکی، دو کاندیدا در حد اشاره به اهمیت گردشگری حرف‌های گذرایی زدند؛ با این مضمون که گردشگری مهم است و ظرفیت‌های خوبی دارد و باید به آن توجه شود. تکرار این مکررات دردی از این صنعت دوا نمی‌کند و راه به جایی نمی‌برد.  گردشگری به عنوان صنعت پردرآمد در کشوری مانند ایران که جاذبه‌های متنوعی برای توریسم جهانی دارد، شأنش بالاتر از این اشارات جزئی است. ما منتظریم ببینیم داوطلبان محترم انتخابات ریاست جمهوری هر کدام چه اندازه از اتاق فکر خود را به بهره‌برداری کشور و مردم از صنعت گردشگری اختصاص داده‌اند. صنعتی که به جرات می‌توان گفت قادر است اقتصاد کشور را متحول کند، سبب ارتقای سطح معیشت مردم شود و خط فقر را در جامعه پایین بیاورد.

ایجاد شده: 16/خرداد/1400       آخرین ویرایش: 16/خرداد/1400     مقالات و یادداشت ها
نخستین هواپیمای الکتریکی لوکس برای تحول صنعت حمل‌ونقل آماده می‌شود

نخستین هواپیمای الکتریکی لوکس برای تحول صنعت حمل‌ونقل آماده می‌شود

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز، اگرچه استفاده از پیشرانه‌های الکتریکی در هواپیماها هنوز در مرحله‌ی طراحی است اما هواپیمای لوکس آلیس می‌خواهد بازی را تغییر دهد و پیشرفت سریعی را در این زمینه رقم بزند. «آلیس» (Alice) نخستین هواپیمای لوکس حمل‌ونقل کوتاه برقی جهان لقب گرفته است. این نخستین هواپیمای شرکت «ای‌وییشن» (Eviation) است و عرضه‌ی آن برای سال ۲۰۲۴ تخمین زده شده است. این شرکت امیدوار است که آلیس امسال و پیش از صدور گواهینامه‌ها در سال ۲۰۲۳ نخستین پروازهای آزمایشی خود را انجام دهد. این هواگرد سال‌هاست که در چند طراحی متفاوت قرار گرفته و یکی از معدود پروژه‌های این حوزه است که هم به‌یادماندنی و هم امیدوارکننده است. آلیس از نظر طراحی یک هواپیمای مسافربری عادی است، بنابراین یک هواگرد عمودپرواز الکتریکی (eVTOL) محسوب نمی‌شود اما برای مسافت‌های کوتاه طراحی شده و در عین حال بسیار زیبا و لوکس است. پروژه‌ی آلیس که نخستین بار در سال ۲۰۱۷ اعلام شد، کم‌کم برای پرواز در آسمان آماده می‌شود. نمونه‌ی اولیه‌ی این هواپیما در سال ۲۰۱۹ تولید و رونمایی شد اما در سال ۲۰۲۰ در آتش سوخت. سپس در نمایشگاه هوایی پاریس یک نمونه‌ی ثابت به نمایش درآمد و اگر همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰ نبود، این هواپیما پروازهای آزمایشی خود را آغاز می‌کرد. در سال گذشته این شرکت برای جذب سرمایه‌گذاران و مشتریان تلاش می‌کرد. گرایش به چنین هواپیمایی معقولانه بالاست. تا اکتبر ۲۰۱۹، ای‌وییشن سفارش بیش از ۱۵۰ فروند را تنها از دو شرکت دریافت کرده است. با توجه به اینکه هر یک حدود ۴ میلیون دلار فروخته می‌شود، درآمد نقدی بالایی برای شرکت به همراه دارد. این شرکت در ابتدا برای ساخت دو نسخه از آلیس برنامه‌ریزی کرده بود؛ یک نسخه‌ی بدون فشار و طبیعتا ارزان‌تر برای استفاده به‌عنوان تاکسی هوایی و یک مدل تحت فشار که برای پروازهای طولانی‌مدت درنظر گرفته شده بود. اما اکنون فقط یک مدل تحت فشار در حال توسعه است. این وسیله‌ی نقلیه می‌تواند حداکثر ۹ مسافر و ۲ خلبان داشته باشد و نوید پروازی جذاب، بی‌نظر و بدون سروصدا را تا مسافت ۸۱۴ کیلومتری می‌دهد. بدین ترتیب برد آلیس زیاد نیست و به همین دلیل به عنوان یک هواپیمای جابه‌جایی کوتاه درنظر گرفته شده است. آلیس توسط سه واحد پیشرانه‌ی الکتریکی Magni250s مگنیکس (Magnix) با ۳۷۵ اسب بخار قدرت حرکت می‌کند که دو پره را در نوک هر بال و یکی در دم به حرکت درمی‌آورند. نیروی این موتورها به کمک مجموعه‌ی باتری لیتیوم-یون ۸۲۰ کیلووات ساعت تأمین می‌شود که با ۳۷۲۰ کیلوگرم، ۶۰ درصد از کل محموله‌ی هواپیما را تشکیل می‌دهد. باتری‌ها برای ۱۰۰۰ چرخه‌ی پروازی یا ۳۰۰۰ ساعت پرواز طراحی شده‌اند. ای‌وییشن تخمین می‌زند که برای هر ساعت پرواز، آلیس باید با استفاده از وسیله‌ی شارژرهای سیار مانند سوخت‌رسان‌های هواپیما، حدود ۳۰ دقیقه شارژ شود. این هواپیما می‌تواند با سرعت ۴۰۷ کیلومتر بر ساعت پرواز کند و موتورهای الکتریکی به دلیل سروصدای کمتر و نداشتن پسماند گازهای گلخانه‌ای، تجربه‌ی یک سفر هوایی دلپذیر را فراهم می‌کنند. برای هر چه بیشتر کم کردن وزن، آلیس از مواد کامپوزیتی ساخته شده است. این پرنده‌ی شیک ابتدا در آمریکا و اروپا عرضه خواهد شد و همان‌طور که بیان شد، تخمین زده می‌شود که تحویل آن از سال ۲۰۲۴ با قیمت حدود ۴ میلیون دلار آغاز شود. این‌طور که ای‌وییشن می‌گوید: «آلیس هواپیمای خوبی نیست که آن را الکتریکی کرده‌ایم، بلکه هواپیمای خوبی است چون الکتریکی است.» باید دید با گسترش تولیدات در زمینه‌ی هواگردهای شهری، یک هواپیمای لوکس کوچک چقدر می‌تواند مشتریان را برای سفرهای کوتاه جذب کند.

ایجاد شده: 27/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 27/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
نظم جدید در بازار توریسم

نظم جدید در بازار توریسم

واکسیناسیون همگانی، کلید باز شدن قفل درهای کشورها به روی گردشگران است و به‌نظر می‌‌رسد گام‌های ابتدایی آن در برخی کشورهای جهان نیز برداشته شده است، نمونه آن در انگلیس که نزدیک به ۶۰ درصد واکسن کرونا را دریافت کرده و سفر به ۱۰ کشور برایشان مجاز شده است. به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد؛ اما آیا گردشگری در دوران پساکرونا دارای همان مولفه‌های گردشگری پیش از شروع پاندمی است یا توریست‌ها سلایق‌شان تفاوت پیدا کرده است؟ به عنوان مثال اگر پیش‌تر سفر به فرانسه با بازدید از برج ایفل،‌ سفر به آمریکا با دیدن مجسمه آزادی یا سفر به ایران با قدم زدن در میدان نقش جهان پرجاذبه بود، همچنان گردشگران براساس همین جاذبه‌ها دست به انتخاب مقصد می‌زنند یا سلیقه سفر آنها تغییر پیدا کرده است؟ به گفته کارشناسان تجربه پاندمی و قرنطینه، تغییراتی در سبک سفر گردشگران به همراه داشته و از این روست که سیاستگذاران این صنعت ضمن بررسی علایق گردشگران به‌دنبال راه‌های جدید جذب گردشگر هستند. در همین راستا برندسازی دوباره در این صنعت درحال شکل گرفتن است و هر کدام از کشورها می‌کوشند در کنار جاذبه‌های گذشته،‌ مقاصد جدیدی را معرفی کنند تا سهم بیشتری از بازار گردشگری که درحال بلند شدن از زیر بار کرونا است داشته باشند. ایجاد و ساخت برند تجاری برای هر مقصد گردشگری یکی از مهم‌ترین اقدامات برای پساکرونا است و درحال‌حاضر نجات گردشگری در گرو پذیرش تغییر است و «برتری در گردشگری» بهترین دستورالعمل اقتصادی برای پساکرونا است.عملکردها برای دستیابی به اصول برتری در گردشگری یک امر ضروری و مسلم است. در واقع برتری در گردشگری بهترین رویکرد پساکرونا جهت ایجاد امید اقتصادی برای بسیاری از مقاصد در سراسر جهان و یک قطعیت برای حفظ بهبودی اقتصاد پایدار است.شورای جهانی سفر و گردشگری در تحقیقات خود درباره آسیب‌های پاندمی کرونا بر گردشگری نشان داد که بازار گردشگری جهان خسارت حدود ۵/ ۴ تریلیون دلاری متحمل شده است تا در سال ۲۰۲۰ سهم آن در اقتصاد جهانی به ۷/ ۴ درصد برسد. در واقع سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۰ در مقایسه با مدت مشابه آن در سال ۲۰۱۹ تقریبا نصف شده و این درحالی است که اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۰ تنها کاهش ۷/ ۳ درصدی را تجربه کرده بود. همه‌گیری کرونا درس‌های بسیاری را به مقاصد گردشگری و مشاغل آموخته است که مهم‌ترین آن نیاز به بازآفرینی مجدد این بخش است که برای توجه مجدد بازار جهانی به این بازار نیازمند ارائه و انجام اقداماتی لازم و ضروری است. شیوع کرونا، بسیاری از افراد را مجبور به نوآوری و تکمیل آخرین فناوری‌ها با استفاده از پیشرفته‌ترین سیستم‌های عامل دیجیتالی کرده است. با توجه به تحولات عمده جدید انتظار می‌رود که شرایط سخت اقتصادی تا حدودی مهار شود؛ زیرا برخی از کشورهای کوچک و وابسته به بازار گردشگری در دریای کارائیب و آمریکای مرکزی با بیشترین تاثیر از رکود اقتصادی مواجه شدند. کاستاریکا در سال ۲۰۲۰ با کاهش ۴۸ درصدی درآمد گردشگری روبه‌رو شد که نشان‌دهنده کاهش ۱/ ۲ درصدی تولید ناخالص داخلی این کشور است. رکود اقتصادی ناشی از کووید-۱۹ واقعیت تلخی است که هر مقصد گردشگری در سراسر جهان با آن مواجه است. پیش از همه‌گیری، بازار گردشگری جهانی به طرز باورنکردنی رقابتی بود و این خود چالشی دیگر برای به‌کارگیری استراتژی‌های تازه، محکم و اساسی است که تنها می‌تواند با ایجاد تغییر ذهنیت قدیمی، تغییر پارادایم و تمایل به انجام کارهای متفاوت تحقق یابد. مهم‌ترین و بهترین اقدام در جهت بازآفرینی مجدد گردشگری ایجاد برندسازی مقصد است تا تجارت گردشگری به برتری جدیدی در جهان دست یابد. با توجه به گفته ارسطو که «برتری هرگز تصادفی نیست بلکه نتیجه هدف والا، تلاش صادقانه و اجرای هوشمندانه است و انتخاب، نه شانس، سرنوشت شما را تعیین می‌کند» برتری در گردشگری دستورالعمل ضروری برای پساکرونا است که هر مقصد گردشگری باید آن را تایید کند. رسیدن به برتری در گردشگری فراتر از یک انتظار باید به‌عنوان یک ذهنیت و هدف اصلی ساخته شود که این امر یک اصل تغییرناپذیر مبتنی بر استانداردهای اخلاقی است که باعث جدا شدن مقصد گردشگری از رقابت می‌شود. در واقع این امر تنها با اتحاد بین تمامی فعالان این بخش با توجه به ارزش‌های هر جامعه تحقق می‌یابد. بنابراین تمامی مقاصد گردشگری جهان باید اقدام به ایجاد برندسازی مقصد کرده و خود را برای چالش‌های پساکرونا آماده کنند. برندسازی مقصد ابزار قدرتمندی برای هدفمند کردن و بازآفرینی است که با آموزش و تمرین ایجاد می‌شود؛ زیرا بدون ساختن یک برند تجاری برای مقصد توریستی هیچ‌گونه «برتری در جهانگردی» ایجاد نمی‌شود. ساخت برند تجاری پس از کرونا، نیازمند آمادگی جامعه هدف برای تحقق این مقصود است. این امر مستلزم تمرکز بر آماده‌سازی و آموزش همه افراد محلی، ساکنان و کارمندان در یک جامعه است که نه‌تنها بازیابی مجدد گردشگری را تجربه می‌کنند بلکه به برتری این بخش دست می‌یابند. بنابراین رفتارها و عملکردهای مردم محلی بخش جزئی از ایجاد برند تجاری مقصد است. از این رو، جوامع نیاز فوری به آموزش و تجهیز جامعه در همه سطوح دارند که این امر با ارزیابی خود و تغییر شکل ارزش‌های شخصی و اجتماعی آغاز می‌شود. این موارد، فضا و زمان را برای هر مقصد گردشگری در سراسر جهان فراهم می‌کند تا با نام تجاری کشور همسو باشد. همچنین این فرصت را برای هر مقصد گردشگری فراهم می‌کند تا به معرفی خود و پتانسیل‌های مقصد بپردازد. به عبارت دیگر، شرایط را برای فعالان گردشگری تسهیل می‌کند تا هویتی برای مقصد خود بسازند که از این طریق بازار جهانی آنها را متمایز کند. در واقع برندسازی مقصد با توجه به شرایط موجود، شرط لازم برای مقاصد گردشگری برای بازگشت است و این شروعی برای بهبودی و حفظ رقابت است. قدرت برند تجاری در یک مقصد، مردم آن است؛ زیرا گردشگران بدون ارائه‌دهندگان خدمات نمی‌توانند تجربه خوبی از سفر به آن مقصد داشته باشند. با این حال برند مقصد گردشگری است که جذابیت را برای توریست و ارتباط او با مقصد ایجاد می‌کند. هیچ دستور خاصی برای ساختن یک برند تجاری مقصد در جهان وجود ندارد و این زمان‌بر است و نیاز به فعالیت تمامی جامعه دارد که یک روند پیچیده و پرزحمتی را طی می‌کند. تعهدپذیری مستمر افراد با انگیزه بالا ضروری است که ساکنان محلی در یک جامعه باید در آن درگیر شوند. در راستای رسیدن به این هدف، باید به تمامی فعالان گردشگری و ساکنان محلی فرصت داده شود تا با آموزش و دانش‌پذیری به شناخت و درکی از مهارت‌های منحصربه‌فرد خود دست یابند اما پیش از آن دولت‌ها باید چشم‌انداز و هدف را برای مقصد ترسیم کرده و آن را برای فعالان مشخص کنند. اطلاعات مربوط به توسعه برند تجاری مقصد، از جمله اهمیت نقش شهروندان و تشویق آنها در رسیدن به اصول برتری گردشگری باید به فعالان ارائه شود.

ایجاد شده: 26/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 26/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
جایگزین جهانی سفرهای لوکس

جایگزین جهانی سفرهای لوکس

به گزارش هتل نیوز و به نقل از دنیای اقتصاد، با بالا رفتن تعدادکسانی که واکسن کرونا را دریافت کرده‌اند گردشگری عشایر می‌تواند به یکی از تورهای پرطرفدار به‌ویژه برای گردشگران خارجی که دوره‌ طولانی قرنطینه و دور بودن از فضاهای طبیعی را تجربه کرده‌اند بدل شود. گردشگران خارجی معمولا به‌‌دنبال دیدن جاذبه‌های یک منطقه در کوتاه‌ترین زمان ممکن برای مدیریت هزینه‌هایشان هستند، در مقابل برای آژانس‌ها یا راهنمایان گردشگری مهم است بتوانند مسافران‌شان را روزهای بیشتری در تور نگه دارند، آنها تلاش می‌کنند شهرها و جاذبه‌های بیشتری را در سفرشان بگنجانند. این درحالی است که برخی اقسام گردشگری به‌واسطه ماهیت خود در سفرهای نیم روزه،‌ یک روزه یا چند روزه خلاصه نمی‌شود و در آنها مسافر به‌واسطه داشتن تجربه متفاوت حاضر است با وجود دریافت کمترین امکانات، هزینه‌های بیشتری را هم تقبل کند. گردشگری عشایر یکی از این اقسام گردشگری است که معمولا تورهای آن برای یک هفته و بیشتر برنامه‌ریزی می‌شود. مخاطبان تورهای ورودی این شیوه از گردشگری معمولا توریست‌هایی هستند که دغدغه فرهنگی دارند و می‌خواهند تجربه زیستن در فرهنگ‌های متفاوت را داشته باشند و راهنمایان و آژانس‌ها معمولا با آنها کمترین مشکل و چالش را دارند. " علی چراغی " کارشناس پژوهشگر حوزه مردم‌نگاری و ایرانشناسی با اشاره به اینکه درحال‌حاضر در ایران موجی تحت عنوان گردشگری عشایر و بوم‌گردی راه افتاده است، می‌گوید: در گذشته گردشگران تمایل به حضور در تورها و سفرهای لوکس داشتند و در سال‌های اخیر ترجیح می‌دهند فضاهای متفاوتی از قبیل حضور در روستاها یا زندگی عشایری را تجربه کنند. او با اشاره به نکات مثبت و منفی این موج می‌افزاید: معمولا ما در تورهای گردشگری  کمترین مشکل را با گردشگران داریم زیرا معمولا مخاطبان خارجی این تورها انتظارات‌شان مناسب با خدماتی است که دریافت می‌کنند،‌ با این حال نیاز است در مواردی آموزش‌هایی به آنها درباره مسائل فرهنگی عشایر با توجه به تفاوت‌های فرهنگی داده شود. در موضوع گردشگری داخلی موضوع آموزش جدی‌تر است و در این زمینه باید اقداماتی انجام داد. این کارشناس گردشگری عشایر آموزش جامعه میزبان را از دیگر حلقه‌هایی می‌داند که باید تقویت شده تا چرخ گردشگری عشایر به خوبی بچرخد. چراغی در این باره می‌گوید: باید در این زمینه به حساسیت‌های فرهنگی توجه کرد،‌ تورها نباید به شکلی برگزار شوند که پس از مدتی فرهنگ عشایری دچار آسیب شود و سبک زندگی‌ آنها را تحت‌تاثیر خود قرار دهد.گردشگری عشایری قرار است به تقویت جوامع محلی و حفظ سنت‌ها کمک کند و این موضوعی است که باید راهنمایان و آژانس‌ها به آن توجه ویژه‌ای داشته باشند.  او درباره جذابیت‌های تورهای‌ عشایری عنوان می‌کند: هر فعالیتی در زندگی عشایر یک جاذبه است. زندگی آنها مبتنی بر دامداری است و در این سفر گردشگر درباره چرایی غلبه دام بر سایر اقسام معیشت،‌ مدت زمان چرای دام‌، قوانین چرا‌، نوع علوفه‌ و... اطلاعاتی کسب می‌کند. توریست ماجراجو با یک هفته زندگی با عشایر فرآیند تولید محصولاتی که آنها از شیر تهیه می‌کنند را از نزدیک می‌بیند، مشک زدن، تهیه کشک و... بخشی از این محصولات هستند. همچنین این تصور باطل که غذای اصلی عشایر گوشت است برایش از بین می‌رود و می‌بیند چطور آنها از این محصولات ثانویه به عنوان قوت اصلی بهره می‌گیرند.  چراغی از مشاهده مراحل تولید صنایع دستی به عنوان دیگر جاذبه گردشگری عشایر نام برده و اضافه می‌کند: صنایع دستی تنها وسایل تزئینی نیستند بلکه آنها دارای کارکردهای خود در زندگی عشایرند. علاوه بر آن ما جاذبه‌ای تحت عنوان فولکلور داریم، هر ایل قصه‌ها،‌ مثل‌ها و داستان‌های خود را دارند که اقیانوسی است و توریست به قدر بضاعت خود از آنها آگاه می‌شود. مراسم‌ها و آیین‌ها دیگر جاذبه‌‌هایی هستند که گردشگر با آنها در این سفرها آشنا می‌شود و این امکان را می‌یابد با توجه به زمان حضورش در یکی از‌آنها شرکت کند. در این مراسم‌ها لباس‌هایی که مردم به تن می‌کنند‌، نوع موسیقی و... می‌تواند تجربه‌ای متفاوت را برای گردشگر به همراه داشته باشد. این کارشناس گردشگری، کوچ و فرآیندهای مرتبط با آن را جاذبه دیگر یک تور عشایری می‌داند و ادامه می‌دهد: شیوه غذا درست کردن‌، پیاده و سوار کردن ابزار و وسایل زندگی،‌ آزاد کردن بره‌ها هنگام رسیدن گوسفندها و در کل سبک‌ زندگی مردمی که زندگی‌شان با یکجانشینی متفاوت است می‌تواند تور عشایری را نسبت به سایر تورها جذاب‌تر کند.دوران پاندمی و شیوع کرونا آیا فرصتی برای رونق گردشگری عشایر نیست؟ چراغی در این زمینه معتقد است باید با احتیاط برخورد کرد. عشایر به‌واسطه سبک زندگی‌شان و کمبود امکانات پزشکی آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به دیگر اقشار دارند. از این رو صرف تست منفی کرونا با توجه به مدت زمان تست و انجام سفر نمی‌تواند قطعیتی از ناقل نبودن فرد داشته باشد. همین موضوع هم باعث واکنش‌های مختلف عشایر نسبت به گردشگران شده،‌ ممکن است افراد یک ایل کاملا پذیرا باشند و در مقابل برخی با احتیاط و سوءظن با مسافر برخورد کنند،‌ از این‌رو پیش از سفر باید به این موارد توجه کرد.بسیاری از مردم در کشورهای اروپایی واکسن را دریافت کرده‌اند که هر روز هم به تعدادشان افزوده می‌شود. چراغی معتقد است این گروه می‌توانند مشتریان تورهای گردشگری عشایر باشند،‌ کسانی که پس از گذراندن دوره پاندمی ترجیح می‌دهند به زندگی‌شان تجربه‌های متفاوت را اضافه کرده و یک تور عشایری می‌تواند این خواسته را به شکل کامل محقق کند.

ایجاد شده: 20/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 20/اردیبهشت/1400     اخبار داخلی
نقش خانه‌های مسافر در توسعه زیرساخت‌های اقامتی صنعت گردشگری ایران

نقش خانه‌های مسافر در توسعه زیرساخت‌های اقامتی صنعت گردشگری ایران

امروزه در کشور عزیزمان ایران، با توجه به توسعه تدریجی صنعت گردشگری و نیاز فوری به ایجاد واحدهای اقامتی از یک سو و همچنین توسعه گونه‌های مختلف سفر از سوی دیگر، از اوایل دهه نود خورشیدی (با توجه به نیاز به توسعه زیرساخت‌های گردشگری به‌ویژه اقامتی) واحدهای اقامتی جدیدی در حوزه خدمات اقامتی با نام «خانه کاشانه» معرفی شدند، ولی چون مبانی قانونی فعالیت آن‌ها به‌درستی تعریف نشده بود، فعالیت آن‌ها نتیجه مثبتی در راستای توسعه کیفی صنعت گردشگری در ایران در بر نداشت. با این وصف، با روی کار آمدن دولت یازدهم و با توجه به توسعه سریع صنعت گردشگری، برنامه‌ریزان گردشگری کشور در قالب طرح اصلاح آئین‌نامه تاسیسات گردشگری و به موجب ماده اول آیین نامه ایجاد، اصلاح، تکمیل، درجه‌بندی و نرخ‌گذاری تأسیسات گردشگری، مجموعه اقامتی جدیدی را تحت عنوان «خانه مسافر» به‌عنوان یکی از مصادیق تأسیسات گردشگری همچون هتل و مهمانپذیر و در چارچوب دستورالعمل شورای وزیران ایجاد کردند.  این مجموعه‌های جدید اقامتی براساس طرح مصوب هیئت وزیران، در تاریخ ۱۳۹۴/۶/۴ رسمیت یافته و فعالیت خود را براساس همین مصوبه تحت نظارت سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری (پیشین) آغاز کرده و در نهایت وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی متولی اصلی سامان‌دهی و مدیریت خانه مسافرها تعیین شد، لذا با ابلاغ مصوبه دولت توسط این وزارتخانه، ادارات میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان‌ها موظف به انتخاب مجریان استانی براساس ضوابط قانونی شده و این مجریان نیز تحت نظارت ادارات کل استان‌ها موظف به شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات مربوط به خانه‌مسافرها در سراسر کشور هستند.  در یک نگاه کلی، خانه مسافر به واحدهای اقامتی با کاربری مسکونی و مالکیت خصوصی اطلاق می‌شود که براساس ویژگی‌های اقلیمی هر استان و در چارچوب یک دستورالعمل مجوز فعالیت خود را از وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی اخذ و در سه درجه مختلف براساس نوع خدمات دسته‌بندی شده و اقدام به پذیرش و اسکان گردشگر داخلی و خارجی می‌کنند. براساس دستورالعمل‌های ابلاغی انواع خانه‌های مسافر شامل: ویلا، آپارتمان، خانه و سوئیت است.  با توجه به این‌که صنعت گردشگری در کشورمان در چند سال اخیر رشد قابل توجهی داشته است نیاز به اماکن اقامتی هر روز بیشتر می‌شود. با این وصف اگر چه مجموعه‌های اقامتی تنها عامل جذب گردشگران به یک مقصد سفر نیستند، لکن نقش مهمی در افزایش ماندگاری گردشگر در مقاصد انتخابی سفردارند. فردی که به‌عنوان گردشگری وارد مقصدی می‌شود، بی‌شک در وهله اول مکانی را برای استراحت و اقامت انتخاب می‌کند، بنابراین مکان اقامت، هسته اصلی فعالیت‌های گردشگر در یک مقصد انتخابی سفر به شمار می‌رود و این در حالی است که این هسته اصلی، یعنی فرآیند انتخاب یک مجموعه اقامتی توسط گردشگر، بسته به سطح درآمد، تعداد افراد خانواده، موقعیت اجتماعی، هدف از سفر، شغل و حتی فرهنگ عمومی گردشگران متغیر است.  زمانی که هزینه اسکان در هتل برای گردشگران گران است یا گردشگران با کمبود تخت در این اماکن مواجه شوند برخی از آن‌ها مجبور به اقامت در مراکز غیرمجاز می‌شوند. از این رو زمانی که میزان این مراکز استاندارد با تنوع ارائه خدمات افزایش یابد دیگر شاهد بروز مشکلات در حوزه اقامت گردشگر در یک مقصد سفر نخواهیم بود. لازم به ذکر است که فعالیت غیرقانونی خانه‌های غیرمجاز به فعالین بخش گردشگری در حوزه اقامت، همواره آسیب وارد می‌کند.  براساس آمارهای ارائه شده ازسوی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، در سال ۱۳۹۷ و تا پیش از شیوع بیماری کرونا، بیش از ۳۷ درصد از گردشگران داخلی هنگام سفر در اقامتگاه‌های موقت (کمپ، کانکس و چادر) اقامت کرده‌اند و کمتر از ۵ درصد آن‌ها در هتل‌ها و اقامتگاه‌های رسمی اقامت داشته‌اند، لذا این آمار خود اثبات کننده ضرورت سامان‌دهی وضعیت اقامت گردشگران به ویژه استانداردسازی و قانونمند کردن وضعیت اقامت گردشگران در زمینه گردشگری داخلی است.  مزایای تأسیس خانه‌های مسافر درایران یکی از مهم‌ترین اهداف تشکیل خانه مسافر، جلوگیری از فعالیت واحدهای استیجاری غیرمجاز در شهرها و روستاها است که رزرو آن‌ها بیشتر توسط دلال‌ها و یا مشاورین املاک انجام می‌پذیرد. بررسی‌ها در این خصوص حاکی است فعالیت‌های سازماندهی نشده مردم محلی در حوزه اقامت گردشگران علاوه بر تضعیف حقوق گردشگر به صنعت گردشگری در مقاصد سفر نیز آسیب رسانده و باعث بروز مشکلات زیادی در زمینه امنیت مسافران داخلی و به ویژه خارجی و همچنین‌ احراز نشدن هویت گردشگران و همچنین صاحبان این‌گونه خانه‌ها و بروز انواع جرایم اجتماعی و فرهنگی شده که همین نکته منجر به‌ عدم اعتماد گردشگران و آسیب رسیدن جدی به ساختار گردشگری در مقاصد سفر می‌شود. با این وصف وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در طرح خانه مسافر به دنبال بهبود و استانداردسازی عملکرد خانه‌های مسافر و همچنین با افزایش سطح آگاهی و علمی مدیران این واحدهای اقامتی به‌دنبال ارتقای نحوه خدمات‌رسانی به گردشگران است.  در یک نگاه کلی می‌توان گفت تاسیس خانه‌های مسافر دارای مزایای فراوانی است به گونه‌ای که که ساخت یک هتل از مرحله دریافت مجوز تا بهره‌برداری آن نیازمند صرف چندین سال زمان است، لذا ایجاد خانه‌های مسافر را باید فرصتی در راستای پاسخگویی به نیاز اقامتی گردشگران در کوتاه‌مدت دانست. همچنین تاسیس خانه‌های مسافر نقش مهمی در ارزان‌سازی سفر، ایجاد تنوع در اقامت گردشگران، حذف واحدهای اقامتی فاقد شرایط اسکان گردشگر و دسترسی آسان و الکترونیکی به انجام رزرو در واحدهای واجد شرایط دانست و همچنین برای گردشگرانی که تمایل به اقامت در خانه‌های شبیه محل سکونت خود دارند، ایجاد امنیت و آرامش خاطر خواهد داشت.  عمدتاً متقاضیان این‌گونه واحدهای اقامتی با گردشگرانی که اقامت در هتل‌ها را برمی‌گزینند، متفاوت‌اند. عده‌ای از مردم به‌دنبال اقامت راحت در منزل با امکانات مناسب هستند به ویژه گردشگرانی که در قالب خانواده و یا گروه‌های دوستی اقدام به سفر می‌کنند، در این‌گونه واحدهای اقامتی احساس آرامش و لذت بیشتری در هنگام سفر خواهند داشت.  از دیگر مزیت‌های خانه‌های مسافر می‌توان به ایام خاص سفر از جمله اعیاد مختلف مانند عید نوروز اشاره کرد. به گونه‌ای که در این ایام ظرفیت اکثر هتل‌ها و سایر مجموعه‌های اقامتی در مقاصد پر طرفدار گردشگری به سرعت تکمیل شده و این واحدها می‌توانند به‌صورت استاندارد به سایر گردشگران خدمات‌رسانی کنند. در عین حال اکثر خانه مسافرها قابلیت پذیرش تعداد بالایی از گردشگران را دارند، از این رو خانواده‌های پرجمعیت و یا گروه‌های دوستی که به‌صورت دست جمعی اقدام به سفر می‌کنند می‌توانند با هزینه کمتر و قیمت مناسب در یک مکان اقامت کنند.  با تمام این تفاصیل به‌نظر می‌رسد برخی نظرات و یا تصورات فعالان گردشگری مبنی بر این‌که خانه مسافرها در بازار اقامتی ایران تهدیدی برای هتل‌ها هستند قرین به صحت نبوده و هرگونه اقدام در راستای حذف آن‌ها از بازار رقابتی اقامت گردشگران، امری خطاست.  هم‌اکنون در بسیاری از شهرهای مهم کشور خانه‌های مسافر به‌صورت استاندارد آماده پذیرایی از گردشگران هستند. بنابراین پراکندگی خانه‌های مسافر در تمام نقاط مقاصد سفر همواره مزیت خوبی برای گردشگرانی است که برای امور مختلفی از جمله موارد درمانی و یا اداری به مقصدی سفر کرده و ترجیح می‌دهند محل اقامتشان نزدیک به محلی قرار گیرد که قرار است وقت عمده آن‌ها در سفر در آنجا صرف گردد. بدین گونه هزینه و وقت کمتری را برای جابجایی صرف خواهند کرد.

ایجاد شده: 19/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 19/اردیبهشت/1400     مقالات و یادداشت ها
محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد است

محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد است

به گزارش هتل نیوز و به نقل از ایسنا، " سیدمحسن حاجی‌سعید " رئیس کانون راهنمایان گردشگری کشور، اظهار کرد: ویروس کرونا در کشور شایع شده و صدور ویزا برای سفرهای گردشگری را تحت تاثیر قرار داده است اما متاسفانه همزمان، ویزای سفرهای درمانی، تجاری و سیاسی در حال صدور است و سفر از این طریق ادامه دارد. وی با بیان این که در زمینه‌های مختلفی مانند انتقال واکسن و مراودات سیاسی شاهد برقراری روابط بین المللی هستیم، تصریح کرد: این رفت و آمدها نشان می‌دهد که جلوگیری از انتشار ویروس با بستن شهرها و قرنطینه نمی‌تواند جوابگو باشد. این مسئول با اشاره به این که قرنطینه و محدودیت بیش از یک سال جوابگو نیست، گفت: هر بار گونه‌های متفاوتی از ویروس جهش یافته کرونا منتسب به ملیت‌های مختلف از جمله انگلیس، آفریقای جنوبی، برزیل و اخیراً هند در حال انتشار است و می‌بینیم که محدودیت‌های صدور ویزای گردشگری ناکارآمد بوده است. وی در تکمیل گفته ی خود تصریح کرد: نظارت بر سلامت افرادی که وارد کشور می‌شوند، غیراصولی است و ایران بلافاصله درگیر انواع جهش یافته ویروس می‌شود اما حال که در مدیریت ورود ویروس به کشور ناتوان هستیم، نباید فشار را بر روی اقشار و اصناف و صنعت گردشگری با تعطیلی‌های متوالی و عدم صدور صرفا ویزای گردشگری بیشتر کنیم. وی با بیان این که باید مردم نسبت به رعایت پروتکل‌های بهداشتی اقدام کنند، گفت: به نظر می‌رسد باید در منع تردد شبانه، قرنطینه هفتگی و بستن مرزهای استان‌ها بازیینی شود، هرچند لازم است گروه‌های مختلفی دور هم تحلیل کنند و با سنجیدن همه جوانب به نفع مردم اقدام کنند. این مسئول با اشاره به این که وزارت بهداشت متوجه خسارت اقتصادی و از بین رفتن مشاغل نیست، تصریح کرد: به نظر می‌رسد که این دستگاه، ساده‌ترین راهکار (قرنطینه) را به دولت تحمیل می‎کند و دولت نیز با ورود موجی از بیماری ناگزیر به تن دادن به این توصیه‌هاست. وی افزود: لازم است در تصمیمات ستاد کرونا نه فقط سلامت مردم بلکه اقتصاد کشور، تمام اقشار و مشاغل در نظر گرفته شوند تا از اسیب جبران ناپذیر به ساختار اقتصادی کشور جلوگیری شود. حاجی سعید مجددا به سیاست غلط صدور ویزاها اشاره کرد و گفت: اگر قرار بر تعطیلی است تمام انواع ویزا را ببندند و کشور را قرنطینه کنند، باید چیستی و پشتوانه فکری صدور انواع ویزا و منع صدور ویزای گردشگری واکاوی شود. وی با اشاره به الزماات و تعریف پروتکل‌هایی مانند تست کرونا، قرنطینه تا زمان مشخص شدن نتیجه تست و موارد دیگر گفت: اگر چنین الزاماتی برای سایر سفرها امکان دارد، پس میتواند برای گردشگری نیز امکان پذیر باشد و اگر مدیریت در این بخش ممکن نیست امکان آن برای سایر سفرها نیز نمی‌تواند وجود داشته باشد. این فعال گردشگری به بی برنامگی و مدیریت غیرتخصصی مسئولان سلامت کشور اشاره کرد و گفت: تعداد قابل توجهی از مردم دنیا واکسن زده‌اند، اما چرا ما در این باره برنامه نداریم و صرفا می‌خواهیم گردشگری را مقصر جلوه دهیم و سفر را عامل تهدید سلامت مردم می‌دانیم. وی با اشاره به این که در شیوع انواع کرونا باید با دقت و موشکافانه به دنبال مقصر اصلی باشیم، گفت: باید به مردم یاد بدهیم که قرار است با گونه‌‍های جدید و جهش یافته ویروس در سال‌های آتی مواجهه شوند و راهکار منطقی بدهیم نه این که بخواهیم آن‌ها را محدود کنیم چرا که در این صورت این نحوه مدیریت، به عنوان بدترین شیوه مدیریت در تاریخ ثبت خواهد شد. وی ادامه داد: در کشورهای در حال توسعه اطراف ما اقداماتی اساسی برای راه اندازی گردشگری رقم خورده که از اولویت دادن به فعالان گردشگری تا تزریق رایگان واکسن به گردشگران ورودی را شامل میشود. این مسئول در پایان خاطرنشان کرد: بر این اساس تزریق واکسن به اهالی گردشگری کشور باید در اولویت قرار گیرد، درغیر اینصورت باید بپذیریم که دولت شناختی از اقتصاد دنیای امروز و مراودات مالی حاصل از گردشگری ندارد و قطعا ایران در شروع دوباره گردشگری از دنیا عقب خواهد افتاد.

ایجاد شده: 13/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 13/اردیبهشت/1400     اخبار داخلی
گردشگری ارواح، جدال با روح‌ سرگردان و مقاصد تسخیر شده

گردشگری ارواح، جدال با روح‌ سرگردان و مقاصد تسخیر شده

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، مرگ همواره با حسی از ترس همراه است. این حس حتّی به مکان‌ها و اتفاقات مرتبط با عامل ترس هم منتقل می‌شود. بنابراین وقتی حادثه‌ای تراژیک و مرگبار در نقطه‌ای اتفاق افتد، شما همان حسی را از محل رویداد می‌گیرید که از خود اتفاق. طبیعتاً انسان باید از عواملی که باعث ترس او است دوری کند، اما کسانی هم هستند که ترس مانعی برای آنها نیست و در نتیجه نوعی از گردشگری به وجود آمده که به آن گردشگری روح یا ارواح می‌گویند. در این نوع از سفر، مسافران سراغ مقاصدی می‌روند که مثلا هدف بمب‌گذاری یا حملات تروریستی بوده‌اند، یا افراد زیادی جان خود را در مقصد مورد بازدید از دست داده‌اند. هدف افراد از سفر به این مناطق متفاوت است، گاهی هدف ادای احترام به روح انسان‌هایی است که مرگ تراژیکی را تجربه کرده‌اند و گاهی برای آشنایی با تاریخ منطقه. مواجهه با مرگ، اشتیاقی خشونت‌بار تمایل برای قراردادن خودمان در موقعیت‌های مواجهه با مرگ، قدمتی بیش از دوران معاصر دارد. شاید نمی‌شد روی آن نام گردشگری سیاه یا زیرشاخه آن گردشگری روح را گذاشت، اما در آن زمان هم هدف از این ارتباط تفریحات بوده است. به‌علاوه، در دوران باستان، این توجه شکل بی‌ضررِ امروزی را نداشته و بسیار خشن‌تر و با استاندارهای امروزی غیراخلاقی‌تر بوده. مثلا نمونه‌های آن را در جنگ‌های گلادیاتورها می‌بینیم. زمانی که افراد باید برای زنده ماندن می‌جنگیدند، می‌کشتند یا کشته می‌شدند. یا مثلا زمانی که مردم با اشتیاق هر چه تمام‌تر برای مشاهده اعدام‌های عمومی جمع می‌شدند و حتی گاهی حاضر بودند بابت دیدن لحظه کشته شدن یک انسان وجهی پرداخت کنند. از قرن ۱۹ اما، شکل این توجه تغییر کرد. در این زمان شرکت‌هایی بودند که سفرهایی را به مقصد مناطق جنگ‌زده برگزار می‌کردند یا حتی سردخانه‌ها را به علاقه‌مندان نشان می‌دادند. به مرور سفرهایی به وجود آمد که دیگر مرگ مرکزیت آنها نبود. بله مرگ و تراژدی بخش مهمی از سفر بود اما تمرکز روی آن قرار نمی‌گرفت. با شکل گرفتن این تفکر است که گردشگری سیاه و بعدها به تبع آن گردشگری روح به وجود می‌آید. گردشگری سیاه و تجربه‌های تراژیک گردشگری سیاه با اینکه با مرگ ارتباط مستقیم دارد، اما بیشتر بر تجربیات انسان‌ها یا تراژدی‌هایی که اتفاق افتاده تمرکز می‌کند. به همین دلیل است که انواع مختلفی از مقاصد را شامل می‌شود، از زندان و اردوگاه‌های کار اجباری گرفته تا مناطق جنگ‌زده و گورستان. تعاریف مختلفی درباره این نوع از گردشگری هست. اما همه شاخه‌های گردشگری سیاه تراژیک و غمگین نیستند. انواعی از این نوع سفر هم وجود دارند که مفرح‌تر هستند، مثلا انواعی که بر مسائل ماورالطبیعه مانند روح‌ها تمرکز می‌کنند. گردشگری روح با اینکه گردشگری روح بخشی از گردشگری سیاه است، اما به هیچ وجه غم و سنگینی گردشگری سیاه را ندارد. این نوع از گردشگری حسی از ترس را در فرد بر می‌انگیزد. در همه فرهنگ‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌هایی هستند که می‌توانند تبدیل به گردشگری روح یا ماورالطبیعه شوند. مثلا افرادی را فرض کنید که به قصر کنت دراکولا، اشراف‌زاده خونخوار رومانیایی، سر می‌زنند. در این سفر هدف صرفا خوش‌گذرانی، هیجان و شاید اندکی ترس باشد. همه این تجربیات را در مقاصد دیگر مانند خانه‌های تسخیر شده، مقاصدی که به جادو و جادوگری شهرت دارند، یا مقاصدی که قبلا قتل در آنها رخ داده است هم تجربه می‌کنید. روز به روز، افراد بیشتری به این سبک از گردشگری تمایل پیدا می‌کنند و فرصت‌های بیشتری هم برای آن به وجود می‌آید، اما داستان از کجا شروع شد. زمانی که روح‌ها بخشی از صنعت گردشگری شدند با اینکه نمی‌توانیم تاریخ دقیقی را به عنوان شروع گردشگری روح یا ماورالطبیعه اعلام کنیم، اما با اطمینان می‌گوییم که انگلیسی‌ها در این زمینه پیش‌قدم هستند. اسکاتلند، تاریخی طولانی در خانه‌های تسخیر شده دارد و سفرهای این چنینی، چنان پرطرفدار شده که کمتر شهری را پیدا می‌کنید که مقصدی برای گردشگری ماورالطبیعه نداشته باشد. البته این طور نیست که مسافران واقعا توقع داشته باشند که در این خانه‌ها روح ببینند، اما در هر حال، احتمال آن کاملا رد نشده است. چه روح ببینید و چه نبینید، بازدید از این سایت‌ها می‌تواند جذاب باشد. گاهی انگیزه افراد بازدید از مکانی است که افراد زیادی راجع به آن حرف می‌زنند، گاهی علاقه به تاریخ است، چرا که بیشتر این مقاصد اهمیت تاریخی هم دارند و گاهی هم صرفا حس هیجانی است که در این مقاصد تجربه می‌کنند. حس ترسیدن به تنهایی جذاب است و خیلی‌ها از تجربه آن لذت می‌برند. درست مثل زمانی که در شهربازی هستیم یا وقتی فیلم ترسناک می‌بینیم. هیچ‌کس واقعا نمی‌داند ریشه این تمایل از کجاست. اما، بالارفتن تعداد فیلم‌های ترسناک به تنهایی، می‌تواند نشانی از این تمایل باشد. گردشگری روح یا تورهای روح‌گیری شاید فکر کنید گردشگری روح همان تور روح‌گیری در خانه‌های تسخیر شده است. اما اشتباه می‌کنید. در برنامه‌های روح‌گیری، شرکت‌کنندگان نقش فعال‌تری دارد و بیشتر با کل برنامه درگیر هستند. در حالیکه در گردشگری ماورالطبیعه، شرکت‌کنندگان بیشتر مشاهده‌گر هستند و کمتر در برنامه دخیل می‌شوند. در تورهای روح‌گیری به شرکت‌کنندگان ابزار مرتبط هم داده می‌شود که قرار است به آنها کمک کند راحت‌تر روح‌ها را پیدا کرده و با آنها ارتباط برقرار کنند. البته تمام این فعالیّت‌ها صرفا جنبه تفریح دارد و خطری متوجه کسی نیست. هر چند که متخصصینی هستند که دوره‌هایی درباره روح‌گیری برگزار کرده‌اند و درباره تاریخ و روش‌های مواجهه با روح‌ها صحبت می‌کنند. ساختمان تسخیرشده دوبلین در ایرلند، جزیره آلکاتراز و برج لندن، جزو محبوب‌ترین مقاصد گردشگری روح هستند. به‌علاوه، شهرهایی هم هستند که به دلیل تاریخچه تراژیک و گاه ترسناکشان، بازدیدکنندگان بسیاری را جذب می‌کنند. شهرهایی مانند کاراکوی در ترکیه که ساکنانش بعد از جنگ جهانی اول آن را رها کرده‌اند. شهر بلچیته در اسپانیا که یادگاری از جنگ‌های داخلی است. شهر اورادور سور گلان در فرانسه که آلمان‌ها تمام ۶۰۰ نفری که در آن زندگی می‌کردند را بی‌رحمانه قتل عام کردند. شهر کولمانسکوب در نامبیا که روزی یکی از مراکز استخراج جواهر در آفریقا بود و با تمام شدن ذخایر، ساکنانش آن را رها کردند و شهرهای سنت المو در کلورادو، پیرامیدن در شوروی و سنت لورا و هامبراستون در شیلی که درست مانند کولمانسکوب، معدن داشتند و با تمام شدن ذخایر، رها شدند.

ایجاد شده: 11/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 11/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
طرح نخستین شهر مریخی با ۲۵۰ هزار نفر شهروند

طرح نخستین شهر مریخی با ۲۵۰ هزار نفر شهروند

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، در حالی که ساخته‌های رباتیک دست بشر مریخ را برای یافتن نشانه‌های حیات باستانی و بررسی و آزمون شرایط حیات کاوش می‌کنند، برنامه‌های سکونت انسان روی مریخ هم ابعاد تازه‌تری به خود می‌گیرد. در این زمینه به‌تازگی یک شرکت با نام «آبیبو» (ABIBOO) از طرح خود برای ساخت نخستین شهر مریخی رونمایی کرده است. شرکت معماری «آبیبو» طراحی کاملی از برنامه‌ی خود برای ساخت اولین شهر مریخی انجام داده است. نخستین شهرک بزرگ مریخی که «شهر نووآ» (Nüwa City) نامیده می‌شود، می‌تواند ۲۵۰ هزار نفر را در خود جای دهد و در امتداد و درون یک صخره‌ی عظیم ساخته خواهد شد. جایی که مردم بدون قرارگیری در معرض خطر تابش مرگبار کیهانی، به نور خورشید دسترسی خواهند داشت. دالان‌های عظیم ماه و مریخ؛ مکانی مناسب برای سکونت انسان طبق اعلام شرکت آبیبو ساخت‌وساز این شهر مریخی می‌تواند تا سال ۲۰۵۴ آغاز شود و اولین مهاجران بالقوه‌ی آن احتمالا تا سال ۲۱۰۰ به آن نقل مکان خواهند کرد. این‌طور که در رندرهای این شهر دیده می‌شود، فضای داخلی اتاق‌های لوکس نووآ را نشان می‌دهد و فارغ از اینکه آیا هدف قرار دادن سال ۲۱۰۰ واقع‌گرایانه است یا خیر، بسیار تماشایی هستند. به گفته‌ی آبیبو این شرکت تمهیدات لازم را برای چگونگی فعالیت مستقل یک شهر مریخی و تأمین نیازهای خود درنظر دارد. قرار داشتن در کنار یک صخره باعث می‌شود تا مهاجران در خانه‌های شخصی زندگی کنند و بخش‌های دیگر شهر برای کشاورزی، دامپروری و تأمین انرژی مانند استفاده از آرایه‌های خورشیدی، استفاده شود. هدف این است که یک تمدن پایدار در سطح مریخ ساخته شود و بتواند بدون نیاز به حمل‌ونقل پیوسته با زمین به حیات خود ادامه دهد. با این وجود هنوز برنامه‌ی دقیقی برای چگونگی عملی شدن این ایده وجود ندارد. قطعا ادامه‌ی مسیر دشوار خواهد بود. فشار جو در مریخ ۱ درصد فشار زمین، دما بسیار سرد و تابش پرتوهای کیهانی بالاست به گونه‌ای که هر پوست بدون محافظی در معرض آن قرار بگیرد خواهد سوخت. «آلفردو مونوز» (Alfredo Muñoz) بنیانگذار استودیوی معماری آبیبو گفت: «ما مجبور شدیم تا بسیاری از تحقیقات را بر اساس محاسبه و کار با دانشمندان انجام دهیم تا بفهمیم که در مریخ با چه شرایطی روبه‌رو خواهیم شد. روشن است که باید با چالش‌هایی روربه‌رو شویم که کاملا مختص شرایط مریخ است و یکی از آن‌ها فعالیت در گرانش تنها یک سوم گرانش زمین است.» با وجود این چالش‌ها اما خوشبختانه کربن دی‌اکسید و آب در سطح مریخ وجود دارد. مونوز افزود: «آب یکی از مزیت‌های بزرگی است که در مریخ داریم و کمک می‌کند تا بتوانیم مواد مناسب برای ساخت‌وساز را به‌دست آوریم. اساسا با آب و کربن دی‌اکسید می‌توانیم کربن بسازیم و با کربن می‌توانیم فولاد تولید کنیم.» علاوه بر این تلاش‌هایی مانند تولید اکسیژن از جو مریخ که برای نخستین‌بار توسط ابزار ماکسی مریخ‌نورد پشتکار انجام شد، امیدها به حضور پایدار در مریخ را افزایش داده است. طرح آبیبو این است که فقط از مواد تهیه شده از مریخ برای ساخت نخستین شهرک مریخی استفاده کند. پروژه‌ی شهر جدید نووآ در مریخ بخشی از یک برنامه‌ی علمی بزرگ‌تر است که توسط انجمن مریخ (Mars Society) و با همکاری شبکه‌ی سانت (SONet) که یک تیم بین‌المللی از دانشمندان و دانشگاهیان است، سازمان‌دهی می‌شود. مونوز توضیح داد: «آنچه که با حرکت در مسیر توسعه‌ی یک شهر کاملا پایدار در مریخ می‌آموزیم، ایده‌ها و بینش خوبی درباره‌ی کارهایی که می‌توانیم به صورت متفاوت در زمین انجام دهیم برای ما به ارمغان می‌آورد.» بسیاری از مردم علاقه‌ی زیادی به حضور پایدار انسانی در مریخ دارند. از «کارل ساگان» (Carl Sagan) گرفته تا «رابرت زوبرین» (Robert Zubrin) و از علاقه‌مندن مریخ گرفته تا «ایلان ماسک» (Elon Musk) مدیرعامل اسپیس‌ایکس، این علاقه بسیار شدید است. در حالی که به‌نظر می‌رسد برخی از تخمین‌های ایلان ماسک خیلی بلندپروازانه باشد، اما این اتفاق نظر در حال افزایش است که هر شهر آینده در مریخ در نهایت باید خودکفا باشد. در غیر این صورت مردم ساکن در سیاره‌ی سرخ هرگز مستقل از زمین نخواهند بود.

ایجاد شده: 6/اردیبهشت/1400       آخرین ویرایش: 6/اردیبهشت/1400     اخبار خارجی
«هتل‌های کپسولی» در انبار خاک می‌خورند

«هتل‌های کپسولی» در انبار خاک می‌خورند

به گزارش هتل نیوز ، حدود یک سال از واردات هتل‌های کپسولی به ایران می‌گذرد، اما از آن‌ها نه در فرودگاه‌ها اثری دیده می‌شود و نه در شهرهایی که قرار بود مستقر شوند. حالا مدیر گردشگری کانون جهانگردی و اتومبیلرانی می‌گوید: هتل‌های کپسولی (وارداتی) به انبار فرستاده شده‌اند. ۲۴ خردادماه سال ۱۳۹۹ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از رونمایی اولین نمونۀ هتل کپسولی وارداتی به ایران خبر داد و اعلام کرد که این کپسول‌ها به همت کانون جهانگردی و اتومبیلرانی به کشور وارد شده و قرار است تحت نظارت این کانون در استان‌های مختلف کشور به‌عنوان شکل جدیدی از مراکز اقامتی استفاده شود. در همان خبر از هادی سجادی‌راد، مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی نقل شده بود که در فاز اول قرار است ۲۰۰ دستگاه از این هتل‌های کپسولی در شهرهای مختلف از جمله، تهران، مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز راه‌اندازی شود تا به‌عنوان یک محل اقامت و استراحت کوتاه‌مدت برای گردشگران مورد استفاده قرار گیرد. علی‌اصغر مونسان ـ وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ نیز در مراسم رونمایی خصوصی از نمونه این هتل‌ها گفته بود: یکی از مزایای این اماکن اقامتی این است که باعث تحول در اکو کمپ‌ها خواهد شد و به‌عنوان یک محل اقامتی مناسب و بصرفه می‌تواند در اماکنی مانند کمپ‌های مختلف، فرودگاه‌ها، پایانه‌های مسافربری، راه‌آهن و… در اختیار گردشگران قرار گیرد.واردات این هتل‌های کپسولی در شرایطی که صنعت گردشگری با همه‌گیری ویروس کرونا دچار چالش‌های اقتصادی بسیار شده و تا آن وقت از حمایت مالی بهره‌مند نشده بود، انتقادهای زیادی را متوجه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرد. واردکنندگان این هتل‌ها معتقدند بودند استفاده از این کپسول‌ها برای گردشگری مزیت اقتصادی است و به محیط زیست کمک خواهد کرد. برنامه کانون جهانگردی و اتومبیلراتی طبق آن‌چه در مراسم رونمایی این کپسول‌ها اعلام شد تولید پنج‌هزار کپسول در داخل کشور در فاصله شش ماه تا دو سال با الگوگیری از نمونه‌های وارداتی و استقرار آن‌ها در بیش از ۸۰ نقطه شناسایی‌شده بود.آن زمان حواشی زیادی درباره هزینه ارزی که برای واردات انبوه این محصول صرف شده ایجاد شد، با این وجود نه از تعداد هتل‌های کپسولی وارداتی آماری داده شد و نه از هزینه ارزی که صرف خرید آن‌ها شده بود. در مردادماه ۹۹ حسین اربابی ـ مدیرعامل کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ایران ـ در مصاحبه‌ای واردات گسترده هتل کپسولی به ایران را تکذیب کرد و گفت که حدود ۱۰ مورد از این هتل‌ها توسط بخش خصوصی به کشور وارد و رونمایی شده است. اما در شهریورماه ۹۹ سجادی‌راد، مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی درباره تعداد هتل‌های کپسولی واردشده به کشور گفت: فقط پنج کپسول وارد شده و قرار است در فرودگاه استفاده شوند. سوای این‌که هنوز به طور دقیق مشخص نیست چه تعداد از هتل‌های کپسولی به کشور وارد شده و چه میزان ارز برای آن‌ها هزینه شده است، اکنون سرنوشت نامعلوم کپسول‌های واردشده و خط تولید داخلی وعده داده‌شده مساله است.حسین اربابی ـ مدیرعامل کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ایران ـ درباره سرنوشت هتل‌های کپسولی اطلاعات زیادی نمی‌دهد؛ فقط در گفت‌وگویی کوتاه با ایسنا به چنین جملاتی بسنده می‌کند: هر چیز جدیدی را برای مردم و مسؤولان بخواهید جا بیاندازید، آن‌قدر سختی و مشقت دارد که حد و حساب ندارد. مثلا آخرین رفت و برگشت‌های ما با جامعه هدف فرودگاه‌ها به بیش از ۵۰ جلسه رسید.هادی سجادی‌راد ـ مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی ـ نیز درباره سرانجام کپسول‌های واردشده به ایسنا می‌گوید: پنج یونیت در وزارت گردشگری نمایش داده شد که ظرفیت ۱۰ نفر را داشت. ما از ابتدا هم بنای واردات نداشتیم. آن پنج یونیت هم حالا در انبار هستند. او گِره کار هتل‌های کپسولی را که قرار بود خط تولید داخلی داشته باشند و در کمپ‌های کویری، فرودگاه و بیمارستان مستقر شوند در خارج از این کانون می‌بیند و توضیح می‌دهد: بنا به درخواست شرکت فرودگاه‌ها، نمونه‌ای از محصول واردشده را در ساختمان اداری آن مستقر کردیم، چون خیلی از رؤسای فرودگاه‌ها هفتگی در آن مکان حضور دارند و به این شکل، کپسول‌ها در معرض دید آن‌ها قرار می‌گرفت. بسیاری از رؤسای فرودگاه‌ها کار را دیده‌اند و بسیار مشتاق‌اند. اگر موانع را در سیستم خودمان برطرف کنیم آمادگی داریم حداقل در پنج فرودگاهی که از ابتدای امر مدنظرمان بود آن‌ها را مستقر کنیم، اما بروکراسی اداری که وجود دارد، متاسفانه اذیت می‌کند. او یادآوری می‌کند: نگاه‌مان درباره هتل کپسولی ارائه سرویس لاکچریِ گران‌قیمت نبوده است. از روز اول هم گفته‌ایم در تمام دنیا زیرساخت اقامتی ارزان‌قیمت وجود دارد. سجادی‌راد اضافه می‌کند: وقتی می‌خواهید سرویسی را با قیمت اقتصادی در اختیار مخاطبان قرار دهید، طبیعتا چارچوب‌های اقتصادی پروژه متفاوت می‌شود. مثلا در طرح توجیهی هتل‌های کپسولی، هزینه‌ای که در نظر گرفته شده برای اقامت مصرف‌کننده در ساعت اول ۲۵ تا ۳۰ هزار تومان بود که مبلغ آن با افزایش ساعت اقامت به صورت پلکانی کاهش پیدا می‌کرد، به طوری که بعد از چهار ساعت، هزینه به پنج‌هزار تومان به ازای هر ساعت اقامت می‌رسید.او درباره این‌که چرا با وجود بروکراسی فرودگاه‌ها، این پروژه ـ همان‌طور که در روز رونمایی گفته شده بود ـ از طریق مراکز و یا اماکن دیگر پیگیری نشد، می‌گوید: ما با بیمارستان‌ها هم مذاکراتی داشتیم، با وجود این‌که در ابتدای امر خیلی استقبال کردند؛ چرا که برای ساماندهی همراهان بیماران خیلی می‌توانست موثر باشد، ولی وقتی وارد کار شدیم با عدم همکاری این بخش‌ها مواجه شدیم. سجادی‌راد تاکید می‌کند: نگاه ما تسهیل‌گرانه است. این کار را به عنوان منبع درآمد درنظر نگرفته‌ایم. هدف این است باگ‌هایی که در سیستم اقامتگاهی کشور وجود دارد با نگاه حمایتی وزارتخانه برطرف شود، ولی از نظر دستگاه‌های دیگر اگر پروژه‌ای سودآوری داشته باشد وارد آن می‌شوند. دغدغه خدمات‌دهی وجود ندارد. اگر منافع زیادی داشته باشد همراهی می‌کنند.او ادامه می‌دهد: دغدغه خدمات‌دهی باید وجود داشته باشد، چون درحال حاضر ۱۵ سرویس خدماتی اقامتی نسبت به استاندارد جهانی عقبیم. باید این سرویس‌ها در فرودگاه‌ها و حتی به مراکز درمانی اضافه شود. در کشورهای دیگر معمولا مشکل اقامت کمتر وجود دارد، ولی در ایران حتی اقامت همراه بیمار مساله است. مسؤولان یکی از بیمارستان‌ها اذعان می‌کردند از ساعت ۱۲ شب به بعد باید از بین درخت‌ها همراهان بیمار را پیدا و  از محوطه بیمارستان خارج کنند. حتی وقتی در بیمارستان را می‌بندند صبح می‌بینند همان افراد از دیوار وارد محوطه بیمارستان شده‌اند، چون جایی برای اقامت ندارند. وقتی با همان مجموعه درمانی برای استقرار این سیستم اقامتی ارزان صحبت می‌کنیم می‌گویند بودجه نداریم، بعد که ما وارد عمل می‌شویم و می‌خواهیم زیرساخت این اقامت را برای آن‌ها تامین کنیم، متوجه می‌شویم مشکل اصلا بودجه نبوده است. این پروژه فعلا در چنین گیر و دارهایی گرفتار است. مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی در پاسخ به این سوال که چطور یک وزارتخانه (میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی) قدرت و نفوذ برای استقرار این چند کپسول و یا راه‌اندازی خط تولید آن را ندارد؟ اظهار می‌کند: در اکثر شئونات کشور زمانی که موضوع بین دو شخصیت حقوقی مستقل مطرح می‌شود، حتی زمانی که منافع مشترک دارند و همسو هستند، این امکان همچنان مطرح است که دغدغه مشترک نداشته باشند.سجادی‌راد درباره این‌که درحال حاضر روی تولید چه تعداد هتل کپسولی برنامه‌ریزی شده است؟ می‌گوید: هتل کپسولی مثل تولیدات دیگر نیست، براساس پروژه‌ای که تعریف می‌شود این آمادگی وجود دارد تعداد مورد نظر تولید و در اختیار گذاشته شود. مثلا طی مذاکراتی که با شرکت فرودگاه‌ها داشتیم قرار شد در پنج فرودگاه، ۱۰ هتل کپسولی مستقر شود. او درباره شرکت‌هایی که ساخت را باید انجام دهند نیز توضیح می‌دهد: در همان روزهای نخست از طریق معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری برای تولید این محصول در داخل اطلاع‌رسانی انجام دادیم. چند شرکت دانش‌بنیان مراجعه کردند و گفتند دو ماه دیگر نمونه‌هایی را ارائه می‌دهند، اما بیشتر در حد حرف بود، چون بعد تلفن‌شان را هم جواب ندادند. شرکت‌های دیگر اما مطالعاتی را انجام دادند و حتی کارخانه‌هایی را که می‌توانند مواد اولیه تولید کنند نیز شناسایی کرده‌اند. الان تمام اجزای خط تولید در داخل فراهم است، ولی آن شرکت دانش‌بنیان یک عدد مشخص برای تولید نیاز دارد تا کار را شروع کند، این‌که محصولی تولید شود و مستقیم به انبار برود که منطقی نیست.مدیر گردشگری و صنایع‌دستی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی در پاسخ به این پرسش که آیا پیش از واردات چنین محصولی، مطالعه و نیازسنجی در داخل انجام شده بوده و اگر این‌طور بوده چرا هنوز سایر بخش‌ها متقاعد نشده‌اند و چرا هنوز بعد از یک سال در هیچ کجا این هتل‌های کپسولی مستقر نشده است؟ می‌گوید: برای این که نگاه‌مان متفاوت است. نیاز نبود قبل از واردات صحبت شود. لازم بود ابتدا تلنگر وارد شود. البته آن تلنگر به بدنه جامعه یا ذینفعان وارد شد، اما نگاه‌مان با آن‌هایی که باید همراه می‌شدند، متفاوت است. ما فکر می‌کنیم آن‌ها توجیه هستند و حتی نمونه‌هایی را در کشورهای دیگر دیده‌اند، اما وقتی می‌خواهیم کار را با هم شروع کنیم، توقع دارند مطابق استانداردهای آن‌ها عمل کنیم و مواردی مثل حق‌الارض و حق‌السهم طلب می‌کنند. سجادی‌راد در پاسخ به این‌که آیا می‌توان نتیجه گرفت که این پروژه به لحاظ اقتصادی جذاب نبوده است؟ اظهار می‌کند: پروژه زمانی که تعریف می‌شود جدول‌های اقتصادی دارد که میزان سرمایه‌گذاری اولیه، هزینه بهره‌برداری سالانه و درصد سود برای سرمایه‌گذاری در آن مشخص است. به هر حال باید کاری کنیم که شرکت دانش‌بنیان در انتها متضرر نشود. مثلا در پروژه‌های عمرانی یا شهرداری‌ها برای ترغیب بخش خصوصی حداقل باید ۴۰ درصد سود درنظر گرفته شود که سرمایه‌گذار را وارد کار کند. اما نظر شرکت فرودگاه‌ها این بود که حداقل سود ۲۵ درصد باشد. با این شرایط هیچ سرمایه‌گذاری وارد نمی‌شد. با این حال، شرکت‌های دانش‌بنیان را متقاعد کردیم که هر پروژه دانش‌بنیانی لزوما به تولید حجم زیادی پول ختم نمی‌شود و در واقع قرار است یک خدمات جدید ارائه شود. تمام اهتمام‌مان را گذاشتیم که این شرکت دانش‌بنیان را همراهی کنیم اما فضای کلی همراه نیست و طرف‌های مقابل علی‌رغم این‌که در نامه‌های‌شان ابراز تمایل می‌کنند، اما در مذاکره و عمل به نقطه مشترک نرسیده‌ایم.

ایجاد شده: 16/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 16/فروردین/1400     اخبار داخلی
ویرجین گلکتیک از فضاپیمای توریستی جدیدش رونمایی کرد

ویرجین گلکتیک از فضاپیمای توریستی جدیدش رونمایی کرد

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، شرکت آمریکایی ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic‎) که در زمینه توریسم فضایی فعالیت می‌کند، از اولین فضاپیمای اسپیس‌شیپ ۳ (SpaceShip III) خود رونمایی کرد. این فضاپیما که با نام وی‌اس‌اس ایمجین (VSS Imagine) شناخته می‌شود، می‌تواند مانند یک هواپیما در جو زمین پرواز کند. وی‌اس‌اس ایمجین همانند دیگر فضاپیمای ویرجین گلکتیک به‌نام وی‌اس‌اس یونیتی (VSS Unity) برای حمل انسان و آزمایش‌های علمی به داخل و خارج از فضای زیرمداری طراحی شده است. آزمایش‌های اولیه پرواز این فضاپیما در جو زمین قرار است تابستان سال جاری میلادی در پایگاه اسپیس‌پورت امریکا (Spaceport America) متعلق به این شرکت در ایالت نیومکزیکو انجام شوند و در صورت موفقیت‌آمیز بودن آن‌ها، پروازهای زیرمداری آن طی سال‌های آینده انجام خواهد شد. ویرجین گلکتیک پیش‌تر از فضاپیمای توریستی اسپیس‌شیپ ۲ رونمایی کرده بود؛ فضاپیمایی که نسخه ارتقایافته اسپیس‌شیپ ۱ محسوب می‌شود. این فضاپیما قابلیت حمل ۶ توریست به‌همراه ۲ خلبان را داشته و قیمت بلیت آن بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار اعلام شده است. اسپیس‌شیپ‌ ۲ را شرکت‌های آمریکایی TSC و اسکِیلد کامپوزیتس (Scaled Composites) ساخته‌اند و حدود یک سال پیش اولین پرواز آزمایشی خود را از پایگاه اسپیس‌پورت امریکا به‌انجام رساند. این فضاپیما طوری طراحی شده است تا توریست‌های فضایی را به لبه فضا ببرد؛ سفری که طی آن توریست‌ها می‌توانند شرایط بی‌وزنی را تجربه کنند. به‌گفته مدیران ویرجین گلکتیک، این سفینه‌های فضایی قرار است با انجام سفرهای منظم، هزاران توریست را برای تجربه سفری خاص و متفاوت به لبه فضا اعزام نمایند.

ایجاد شده: 15/فروردین/1400       آخرین ویرایش: 15/فروردین/1400     اخبار خارجی
هیجان انگیزترین و ترسناک ترین هتل جهان

هیجان انگیزترین و ترسناک ترین هتل جهان

به گزارش سرویس خارجی هتل نیوز ، برای رسیدن به این هتل باید ساعت‌ها پیاده روی و کوهنوردی کرد و به کمک سیم و قلاب دامنه‌های تند کوهها را پیمود و قبل از هر چیز اینکه نباید سرگیجه داشت! در اطراف این منطقه نیز اماکن منحصربفردی برای دیدن وجود دارد: منطقه باستانی ماچو پیچو در ۱۲ کیلومتری آن واقع شده است. علاقمندان به کوهنوردی ویافراتا نیز می‌توانند با انجام یک صعود ۴۰۰ متری تماشاگر چشم اندازی خارق‌العاده باشند. افرادی که پیش از این شبی را در این هتل معلق گذرانده‌اند، تجربه اقامت خود در هتل «Natura Vive Skylodge» را یک ماجراجویی بی‌نظیر توصیف کرده‌اند. تجربه‌ای متفاوت از خوابیدن زیر آسمان شب؛ جایی که ماه و ستاره‌ها از درون کپسول‌های شیشه‌ای نزدیکتر به نظر می‌رسند و تجربه‌ای فراموش نشدنی مانند زندگی در فضا را تداعی می‌کنند. لورن کرگل که از آلاسکا به پرو سفر کرده می‌گوید: «ابتدا یک صعود هیجان انگیز داشتم. من از ارتفاع نمی‌ترسم با این حال لحظاتی وجود داشت که به خودم می‌گفتم واقعا خیلی بالا هستم... با این وجود هنوز هم باید به صعود ادامه می‌دادم. غذاها عالی بودند. کسپول‌ها خیلی راحت و مدرن بودند و حتی توالت و دستشویی هم داشتند. پرده‌ها هم باز می‌شدند بنابراین می‌توانستم ستاره‌ها را بخوبی ببینم.» می‌توان لذت بودن در این هتل‌ها را، هم بصورت تنهایی تجربه کرد و هم با اعضای خانواده. یک کپسول هم بطور ویژه به عنوان نهارخوری ساخته شده است؛ جایی که می‌توان در کنار خوردن غذا، از مناظر استثنایی اطراف هم لذت برد. کپسول‌های نهارخوری تمام مدت باز و آماده سرویس‌دهی هستند؛ حتی اگر در این هتل معلق اقامت نداشته باشید. یک سرویس عکاسی هم در نظر گرفته شده تا بتوانید از بودنتان در این مکان عکس‌هایی را یادگار ببرید. بنابراین اگر از ارتفاع نمی‌ترسید، با ماجراجویی در کوههای پرو و اقامت در این هتل معلق، احتمالا می‌توانید بهترین خواب شبانه را تجربه کنید.

ایجاد شده: 30/اسفند/1399       آخرین ویرایش: 30/اسفند/1399     اخبار خارجی
جایگاه تبلیغات 1 جایگاه تبلیغات 1


کمی منتظر بمانید...